دانلود پایان نامه حقوق : پروتکل الحاقی

دانلود پایان نامه

کشورها می توان اقامه دعوا نمود).
بند سوم: دبیر خانه و دبیر کل
الف: دبیرکل به عنوان یکی از ارکان آژانس
اساسنامه به طور صریح ارکان آژانس را احصاء نکرده است، با این حال اگر کنفرانس عمومی و شورای حکام را به درستی به عنوان ارکان آژانس قلمداد کنیم، با اینکه دبیرکل دارای اختیارات بسیار محدودی می باشد می توانیم آن را به عنوان یک رکن در کنار دبیرخانه در نظر بگیریم.
واژه دبیرخانه هیچگاه در اساسنامه به تنهایی بکار نرفته است و به دنبال آن همیشه واژه دبیرکل آمده است. لازم به ذکر است که دبیرکل به عنوان عضوی از کارمندان دبیرخانه محسوب نمی شود بلکه او و کارمندان با یکدیگر دبیرخانه را تشکیل می دهند.
ب: انتخاب دبیرکل
دبیرکل بنا به پیشنهاد شورای حکام و با تصویب کنفرانس عمومی برای یک دوره 4 ساله انتخاب می شود. حد نصاب لازم برای پیشنهاد توسط شورای حکام اکثریت دو سوم آراء است. و برای تصویب در کنفرانس عمومی اکثریت ساده لازم است. اولین مرحله در انتصاب دبیرکل لزوما شامل رایزنی های غیر رسمی در میان دولت ها است که برای یافتن کاندیدای مورد قبول اکثریت می باشد که احتمالا از طریق نمایندگی های کشورها در وین صورت می پذیرد.
مرحله بعد بررسی و تصمیم گیری توسط شورای حکام می باشد. بر اساس رایزنی های صورت گرفته یک یا چند کاندیدا به طور رسمی به شورای حکام معرفی می شود و سپس کنفرانس عمومی فرد پیشنهاد شده را بررسی و مورد تصویب قرار می دهد. پس از تصویب کنفرانس عمومی دبیرکل منتخب باید در جلسه کنفرانس عمومی سوگند بخورد.
ج: وظایف و اختیارات
یک دبیر کل در راس کارمندان آژانس قرار دارد و عالی ترین مامور اداری موسسه می باشد. دبیرکل مسئول انتصابات و سازمان و انجام وظیفه از طرف کارمندان می باشد و تحت اختیار و نظارت شورای حکام قرار دارد. دبیرکل وظایف خود را طبق مقرراتی انجام خواهد داد که از طرف شورای حکام وضع شده باشد.
دبیر کل با نظارت مستقیم بر شش دایره مختلف شامل انرژی هسته ای، امنیت هسته ای، علوم هسته ای، محافظت، همکاری های فنی و مدیریت، در مجموع مجری سیاست های آژانس جهانی انرژی اتمی به شمار می رود.
دبیرکل برای تسهیل کار شورای حکام طرح بودجه را بدوا تهیه می نماید و اگر کنفرانس عمومی برآورد مزبور را تصویب نکند آن را با توصیه هایی به شورای حکام باز می گرداند و در آن صورت شورای حکام برآورد جدیدی برای تصویب به کنفرانس عمومی تسلیم خواهد نمود.
همچنین بازرسان هر تخلف از شرطی را به دبیر کل گزارش می دهند و مشارالیه گزارش مزبور را به شورای حکام تسلیم می نماید.
یک کنفرانس عمومی مرکب از نمایندگان کلیه اعضای آژانس است که یا به صورت عادی سالیانه و یا بر حسب دعوت دبیرکل که طبق تقاضای شورای حکام یا اکثریت اعضاء به عمل خواهد آمد به صورت فوق العاده انعقاد خواهد یافت.
دبیرکل باید رونوشت های مصدقی از متن اصلاحی پیشنهادی اساسنامه برای هر یک از اعضاء تهیه نماید.
برای عضویت یک کشور در آژانس ابتدا کشور متقاضی باید تقاضای خود را به دبیرکل آژانس ارائه دهد که در صورت تایید از سوی دبیر کل، به شورای حکام ارجاع می شود. اگر شورای حکام نیز عضویت این کشور را بلامانع دانست، آن گاه تقاضای عضویت در کنفرانس عمومی بررسی می شود که در صورت تصویب، کشور متقاضی ملزم به پذیرش اساسنامه آژانس خواهد بود.
بخش دوم: بازرسی های آژانس و نقش آژانس در توسعه حقوق بین الملل
گفتار اول: انواع بازرسی های آژانس
آژانس، سه نوع بازرسی متفاوت بر اساس مواففت نامه های پادمانی جامع و یک نوع بازرسی بر اساس پروتکل الحاقی انجام می دهد:
مبحث اول: بازرسی موردی
آژانس از طریق این بازرسی گزارش اولیه دولت عضو هسته ای، حاصل از زمان ارائه گزارش اولیه و انتقال بین المللی مواد هسته ای را مورد بررسی قرار داده و نظارت می کند. این گزارش در مقطع زمانی کوتاهی صورت می پذیرد و محدوده زمانی آن بعد از اولین گزارش می باشد که به بازرسی موردی یا Adhoc نیز معروف می باشد.
مبحث دوم: بازرسی معمولی

آژانس اغلب از این بازرسی بهره گرفته و مراتب را یک هفته پیش از اعزام بازرسان کتبا به اطلاع دولت عضو خواهد رساند. بر اساس ماده 72 موافقت نامه پادمانی جامع، آژانس بازرسی معمولی را برای بررسی موارد زیر انجام می دهد:
الف- بررسی موقعیت، مقدار و ترکیبات مواد هسته ای تحت پادمان
ب- بررسی اطلاعات مربوط به مواد حسابرسی نشده و اختلاف صادرات و واردات و هرگونه خطا در سیاهه مواد هسته ای
ج- تطبیق گزارش ها و اظهار نامه های دولت عضو با سوابق و فعالیت های موجود
این بازرسی محدود به اماکن و تاسیساتی است که شامل مواد هسته ای هستند و دولت عضو آنها را اظهار می کند. شدت و دفعات این نوع بازرسی بستگی به میزان و نوع مواد موجود در خاک هر دولت دارد. هر اندازه مواد هسته‏ای غنی‌شده و تأسیسات موجود از نظر فن‌آوری پیشرفته‏تر باشد، شدت و دفعات‏بازرسی و دقت عمل بازرسان بیشتر خواهد شد. در پایان بازرسی نیز چنانچه اقدامات دولت عضو مطابق با قرارداد بازرسی باشد، صلح‏آمیز بودن فعالیت‏های هسته‏ای دولت عضو تأیید می‏شود.
مبحث سوم: بازرسی ویژه
در صورتی که اطلاعاتی که دولت عضو ارائه داده یا از بازرسی های معمولی کسب شده، برای انجام مسئولیت های آژانس تحت موافقت نامه های پادمانی کافی نباشد، آژانس می تواند از بازرسی ویژه استفاده نماید. اگر بازرسی ویژه بر مبنای ماده 77 موافقت نامه پادمان جامع انجام شود، کسب رضایت دولت بازرسی شونده توسط آژانس الزامی است و چنانچه توافق حاصل نشد، آژانس می تواند بر مبنای ماده 18 موافقت نامه و با تصویب شورای حکام بدون نیاز به رضایت دولت بازرسی شونده بازرسی ویژه را انجام دهد. در هر صورت آژانس در بازرسی ویژه اطلاعات و مکان هایی فراتر از آنچه که در موافقت پادمانی جامع مقررشده است، دسترسی پیدا می کند.
در مواردی که دولتی قصد صدور مواد هسته‏ای خود را داشته باشد، باید تا دو هفته پیش از ارسال مواد، مراتب را به آگاهی آژانس برساند. در این صورت اگر آژانس، بازرسی از محموله را ضروری تشخیص دهد، از دولت عضو خواهد خواست که امکانات لازم برای بازرسی از محموله را فراهم آورد. پس از فراهم شدن مقدمات بازرسی، بازرسان آژانس در محل حضور یافته و ضمن درج مشخصات مواد، به پلمپ کردن محموله اقدام خواهند کرد.
مبحث چهارم: بازرسی های پروتکل الحاقی(داوطلبانه)
بر اساس پروتکل الحاقی، بازرسی حق آژانس است و نیازی به تصویب شورای حکام (بر خلاف بازرسی ویژه) ندارد. از طرف دیگر آژانس در بازرسی های خود بر مبنای پروتکل الحاقی حق دارد به هر مکانی که برای انجام وظایف خود ضروری می داند دسترسی پیدا کند. این نوع بازرسی بیشتر برای فعالیت های اظهار نشده طراحی شده و در واقع می توان از آن به “بازرسی های سرزده” تعبیر کرد. قبل از تصویب پروتکل الحاقی ، اساس بر این بود که اگر آژانس بین المللی اتمی می خواست از تاسیسات هسته ای یک کشور عضو بازدید کند ، مطابق موافقتنامه پادمان با آن کشور آژانس باید مدتی قبل مقام های کشور مورد نظر را از قصد خود آگاه می کرد و تقاضای روادید برای بازرسان آژانس می نمود. این مقررات فرصتی برای پنهان کاری احتمالی به کشورهای عضو می داد. پروتکل الحاقی حدود اختیارات آژانس را برای بازرسی تاسیسات کشورهای عضو به طرز چشم گیری وسعت بخشید. نتیجه این افزایش اختیارات این است که آژانس می تواند بر اساس مقررات پروتکل عملا هر زمان که بخواهد تقریبا هر نقطه و تاسیساتی را بازدید کند. پروتکل این اختیار را به آژانس می دهد که با ضرب الاجل بسیار کوتاه ، در پاره ای موارد 24 ساعت ، به بازدید تاسیسات بپردازد و روادید لازم را در فرودگاه دریافت دارد. با این همه اختیارات آژانس نا محدود و بدون قید وشرط نیست. یکی از نتایج اصل برابری کشورها در حقوق بین الملل این است که یک سازمان بین المللی مجاز نیست که راسا هر جایی را در داخل یک کشور خواست بازدید نماید. هر کشوری اسرار نظامی دارد و یک سازمان بین المللی نه امکان و نه اجازه دارد که هر جا و هر کسی را که می خواهد ببیند. منظور این است که تاسیسات وتشکیلاتی که به نحوی با برنامه انرژی اتمی ممکن است ارتباط داشته باشند بتوانند مورد بازدید قرار گیرند. در مورد پروتکل الحاقی این سو تفاهم موجود است که آژانس هر زمان بخواهد می تواند. هر چند بازرسی را بدون اطلاع قبلی به هر نقطه ای که می خواهد بفرستد. واقعیت این است که تعداد بازرسان مشخص است ، به هر حال باید حداقل 24 ساعت قبل از ورود بازرسان به کشور عضو اطلاع داده شود و بازدید از نقاطی که مورد توافق کشور عضو است صورت بگیرد. هر کشوری در داخل مرزهای خودش حاکمیت مطلق دارد و نباید و نمی تواند زیر بار دیکته یک کشور دیگر و یا یک سازمان بین المللی قرار بگیرد.
گفتار دوم: بودجه آژانس
بودجه آژانس از محل حق عضویت دول متعاهد و کمکهای داوطلبانه تامین می‌شود. حق عضویت هرکدام از اعضا براساس تعرفه سازمان ملل متحد و باتوجه به درآمد سرانه این کشورها مشخص می‌شود. همچنین آژانس بودجه‌ای را نیز به منظور ارائه همکاریهای فنی به کشورهای در حال توسعه در اختیار دارد که این بودجه از محل کمکهای داوطلبانه کشورهای عضو برای اهداف تعیین‌شده از سوی شورای حکام تامین می‌گردد و صرف اجرای طرحهای فنی، برگزاری دوره‌های آموزشی و غیره می‌شود که به ‌طور سالانه به تصویب شورای حکام می‌رسد. البته کشورهای در حال توسعه از این‌که این بودجه از محل کمکهای داوطلبانه برای این‌گونه کمکهای فنی اختصاص داده شده، انتقاد می‌کنند و می‌گویند که این بودجه به‌خاطر داوطلبانه‌بودن، فاقد تضمین کافی برای تداوم یا تامین همیشگی می‌باشد. منابع مالی مازاد بر بودجه نیز یکی دیگر از منابع پولی آژانس را تشکیل می‌دهد که به‌صورت مشارکت نقدی است و بعضی از کشورهای عضو، علاوه بر موارد مذکور، آن را پرداخت می‌کنند. این منابع صرف انجام برنامه‌ها و طرحهای ویژه‌ای می‌شود که کشورهای وام‌دهنده و وام‌گیرنده به‌طورمشترک آنها را اجرا می‌کنند. همچنین عایداتی نیز از طریق برنامه عمران ملل متحد نصیب آژانس می‌شود که از آن در راستای انجام طرحهایی در کشورهای عضو استفاده می‌کند.
گفتار سوم: خدمات آژانس
خدمات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به کشورهای عضو به‌ صورت کمکهای فنی و آموزشی می‌باشد. کمکها و همکاریهای فنی در قالب طرحهای مشترک تحقیقاتی و نیز طرحهای عمده و بلندمدت انجام می‌گیرد. به‌این صورت که وقتی هریک از کشورهای عضو، طرحهای فنی یا تحقیقاتی داشته باشد که برای اجرای آن به آژانس نیاز است، شورای حکام آژانس بین‌المللی آن را از نظر علمی و فنی و از نظر استانداردهای سلامتی گیاهان و حیوانات بررسی کرده و باتوجه به اولویتهای خود آن را تصویب می‌کند و به تناسب نیاز، برای اجرای آن کارشناس و ابزار لازم را از طریق برنامه عمران ملل متحد در اختیار کشور مربوطه قرار می‌دهد. خدمات آموزشی آژانس نیز در قالب اعطای بورسهای آموزشی، برگزاری دوره‌های کارآموزی و تشکیل کنفرانس، سمینار و جلسات تحقیقی انجام می‌پذیرد. در زمینه آموزش، آژانس باتوجه به تقاضای کمک اعضا مبنی بر کسب اطلاع از پیشرفتهای کشورهای صنعتی امکاناتی را از طریق ارائه بورس در اختیار دانشجویان این اعضای متقاضی قرار می‌دهد. این بورسها به دوگونه است:
1ـ فراهم آوردن زمینه شرکت در دوره‌های کارآموزی کوتاه‌مدت که با شرکت متخصصان کشورهای مختلف و تحت مدیریت و نظارت آژانس صورت می‌گیرد.
2ـ اعزام کارشناسان به مراکز تحقیقاتی یا آکادمیک هسته‌ای برای آموزش در خود کشور متقاضی. این بورس بیشتر در ارتباط با جهان سوم مدنظر سازمان قرار دارد.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گفتار چهارم: نقش آژانس در توسعه حقوق بین الملل
به نظم کشیدن و قانونمند کردن وقایع و منافع بین المللی در برقراری نظم و امنیت بین المللی نقش اساسی و قابل ملاحظه ایفا می کند. قانونمندی، فضا را بر بی نظمی و هرج و مرج تنگ می کند و موجب استقرار صلح و آرامش در جوامع، اعم از ملی و بین المللی می شود. این دلیل اصلی توجه تدوین کنندگان منشور سازمان ملل متحد به مسئله توسعه تدریجی حقوق بین الملل و تاسیس نهادی به نام کمیسیون حقوق بین الملل بوده است. در کنار کمیسیون حقوق بین الملل،‌خود دولت ها و نهادها و سازمان های بین المللی دیگر نیز در توسعه مقررات حقوق بین الملل نقش داشته اند. آژانس بین المللی انرژی اتمی، از جمله این نهادها محسوب می شود که تاکنون تلاش ها و اقدامات قابل ملاحظه ای را جهت توسعه حقوق بین الملل مربوط به علوم و فنون هسته ای به عمل آورده است. اما اینکه این اقدامات و تلاش ها به چه صورت و تا چه میزان صورت گرفته، موضوعاتی می باشند که ادامه این مبحث به بررسی و ارزیابی آنها پرداخته می شود.
صلاحیت آژانس در توسعه حقوق بین الملل مربوط به علوم و فناوری هسته ای اساسا از اساسنامه آن ناشی می شود. اساسنامه در خصوص پادمان ها آژانس را ملزم نموده است مقرراتی را تدوین کرده و به اجرا گذارد تا اطمینان حاصل کند که مواد قابل شکافت یا دیگر مواد، خدمات،‌تجهیزات، تسهیلات و اطلاعات ارائه شده آژانس به دولت ها (پروژه های آژانس) به اهداف نظامی منحرف نخواهد شد. در زمینه ایمنی فعالیت های هسته ای آژانس مسئول شده است که با تدوین و توسعه و اجرای استانداردها و مقررات خاصی، ایمنی فعالیت هسته ای کشورهایی را که دانش، مواد، تجهیزات و تسهیلات آن فعالیت ها توسط آژانس فراهم آمده است،‌ تضمین نموده و خطرات و ضررهای احتمالی ناشی از این فعالیت ها به انسان و محیط زیست را مرتفع کرده و یا به حداقل ممکن رساند. در این دو حوزه،‌آژانس تاکنون استانداردها و مقررات متعددی را تهیه و تدوین کرده است.
به غیر از اساسنامه،‌در مواردی هم، صلاحیت آژانس در توسعه حقوق بین الملل مربوط به کاربرد های علوم فنون هسته ای از مقررات دیگر معاهدات یا موافقت نامه های بین المللی ناشی شده است. معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای از جمله معاهداتی است که مسئولیت هایی را برای آژانس در زمینه توسعه حقوق بین الملل پیشبینی نموده است. سند نمونه 153 و پروتکل نمونه راجع به پادمان ها از جمله مقررات تهیه و تدوین شده آژانس محسوب می شود که مبانی حقوقی آنها از معاهده یاد شده نشات گرفته است.
به طور کلی آژانس در توسعه حقوق بین الملل هسته ای به دو شیوه تدوین و توسعه مقررات بین المللی نرم، و تدوین و توسعه مقررات بین المللی سخت یا الزام آور عمل نموده که در ادامه به بررسی و ارزیابی آن می پردازیم.
مبحث اول: توسعه حقوق بین الملل
واژه “قانون مطلوب” به اسناد و مقررات شبه حقوقی اطلاق می شود که آثار الزام آور حقوقی نداشته و یا آثار الزام آور آنها بسیار ضعیف تر از “قانون موضوعه” می باشد. برخی از قطعنامه و اعلامیه های سازمانهای بین المللی قانون مطلوب محسوب می شوند. استانداردها و مقررات توصیه ای آژانس بین المللی انرژی اتمی هم از جمله مصادیق قوانین مطلوب شناخته شده اند. البته اساسنامه، این استانداردها و مقررات را به طور مطلق غیر الزام آور تلقی نکرده و در مواردی فعالیت های هسته ای خود آژانس و فعالیت های هسته ای دولت هایی که با کمک های فنی و مالی مستقیم یا غیر مستقیم آژانس فراهم آمده اند، اعمال و اجرای آنها را الزامی دانسته است.
استانداردها و مقررات ارشادی آژانس، ‌با اینکه (البته به غیر از موارد اشاره شده)‌ غیر الزام آور می باشند، اما در اغلب موارد از سوی دولت ها رعایت و به اجرا گذاشته شده است. همچنین، در اغلب موارد این استانداردها و مقررات پس از مدتی به قوانین موضوعه تبدیل و در مقررات و معاهدات و سایر اسناد بین المللی الزام آور پذیرفته شده اند. دبیرخانه آژانس نقش اصلی را در تهیه و تدوین استانداردها و مقررات یاد شده ایفا می کند. این مقررات و استانداردها، پس از تهیه و تدوین در مواردی توسط مدیر کل و در مواردی هم توسط شورای