ژانویه 19, 2021

کتاب مقدس

مجموعه عهد جدید به تدریج در طی چند دهه توسط افراد متعددی نه نگارش درآمده است اما محققان جدید در بیشتر این افراد تردید کرده اند از این مجموعه تنها انتساب هفت یا هشت رساله به پولس، انجیل سوم و کتاب اعمال رسولان به لوقا وتا حدی کتاب مکاشفه یوحنا قطعی است و انتساب سایر نوشته ها یا به طور قطعی رد شده یا در آن تردید جدی شده است.
این مجموعه را به لحاظ تاریخ نگارش می توان به چهار بخش کلی تقسیم کرد.
1. نوشتههایی که قبل از سال 64 میلادی نوشته شدهاند، رسالههای پولس و برخی از رسالههای کوچک مانند رساله یعقوب از این دستهاند.
2. آثاری که بلافاصله پس از سال 64 و تا حدودی سال 80 میلادی نوشته شده اند، اناجیل همنوا و کتاب اعمال رسولان و کتاب مکاشفه یوحنا در این دسته هستند.
3. آثاری که در اواخر قرن اول نوشته شدهاند، انجیل یوحنا و رساله او از این دستهاند.
4. آثاری که در قرن دوم نوشتهاند رسالههای منسوب به پطرس از این دسته هستند.
پس به طور کلی میتوان این مجموعه را به لحاظ محتوی به دو بخش تاریخی و اعتقادی تقسیم بندی کنیم.
شیوه ارجاع به کتاب مقدس نیز مانند قرآن، با ارجاع به کتابهای معمولی متفاوت است چرا که این کتاب چاپ و نسخه های متعددی دارد و نمیتوان با ذکر شماره صفحه به آن ارجاع داد، به همین دلیل برای ارجاع به این مجموعه از شماره های بابها و آیهها استفاده میشود برای مثال در ارجاع به آیه دوم از باب پانزدهم سفر پیدایش مینویسیم «سفر پیدایش: 15: 2».
1-11- قرآن کریم
قرآن کریم معجزه جاویدان پیامبراسلام(ص) و کتاب شناخت معرفت که مجموعهی پیامهای الهی و وحی خداوند و حاوی دین اوست ؛ پس خواندن، فهمیدن، عمل کردن و پیاده کردن دستورات آن در جامعه، وظیفه ما در برابر آن است
1-11-1- تاریخچه قرآن کریم
قرآن کریم، درسن چهل سالگی پیامبر(ص) درآغاز بعثت، با اولین آیات اول سوره «علق» نازل شد و به تدریج در طی 23 سال در شرایط گوناگون و طبق نیاز نازل شد و احکام و مقررات و عقاید و معارف اسلام، از طریق وحی به پیامبر(ص) رسید و پیامبر (ص) هم آیات را به مردم ابلاغ کرد، آنچه نازل میشد در خانه پیامبر(ص) نگهداری میشد تا بعداً به صورت یک مجموعه درآید.
آیات قرآن که نازل میشد، پیامبر(ص) آنها را بازگو میکرد تا هم خودش آنها را حفظ کند و هم نویسندگان وحی، آنها را ثبت کرده و بنویسند. نویسندگان قرآن به نام « کتاب وحی» معروف بودند که بارزترین این چهرهها، حضرت علی بن ابی طالب (ع) بود.
نویسندگان وحی، آیات نازل شده را، براساس امکانات آن دوران، روی پوست و برگ درختان، پارچه وحریر، پوست حیوانات، استخوانهای پهن، سنگ و سفال، و احیاناً کاغذ، مینوشتند.
1-11-2- تقسیمات قرآن کریم
قرآن 114 سوره دارد و بیش از6 هزار آیه و مجموع قرآن را هم به 30 جزء تقسیم کردهاند و هر جزء هم از چهار قسمت به نام «حزب» تشکیل ده است، و هر سوره هم از چند جمله و بخش که به نام «آیه» نامیده میشود تشکیل یافته است.
سورهها (غیر از سوره نهم، توبه) با «بسمالله» شروع شده است، و طولانیترین سوره «بقره» است با «286» آیه، و کوتاهترین سوره «کوثر» با «3» آیه است. آیات بتدریج که نازل میشد، به دنبال هم نوشته میشد و تا وقتی که «بسمالله» نمی آمد، نویسندگان وحی، آیات را دنباله آیات قبل به عنوان ادامه همان سوره مینوشتند که این جریان عادی و طبیعی قضیه بود؛ غالباً ترتیب آیههای یک سوره، برحسب نزول بود؛ مگر در برخی از موارد، که شخص پیامبر (ص) از طریق دریافت وحی، دستور میداد که این آیات، در فلان سوره، یا پیش و پس از فلان آیه نوشته شود، که این ترتیب غیر عادی بود. وگرنه آیاتی که پشت سرهم (با فاصله زمانی یا بی فاصله زمانی) نازل میشد، کاتبان وحی، آنها را به دنبال هم ثبت میکردند تا شروع آیات دیگر، با بسم الله الرحمن الرحیم، که میفهمیدند سوره جدیدی است.
حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند: «قرآنی را که علی(ع) بعداً تنظیم کرد بر اساس تاریخ نزول بود».
1-11-3- اسامی قرآن کریم
از خود قرآن کریم، درآیات شریفه، با عناوین و اسامی گوناگونی یاد شده است ؛ همچون: قرآن، فرقان، نور، کلام الله، ذکر، احسن الحدیث، مثانی، تنزیل، بیان، بلاغ، مبین، مجید، کریم، کتاب، و…. حضرت امام جعفر صادق(ع) فرمودند: «قرآن، به کل این کتاب آسمانی گفته میشود، ولی فرقان، به آیات محکماتی که عمل کردن به آنها واجب است».
1-11-4- اسامی سوره های قرآن کریم
هریک از 114 سوره قرآن، اسمی دارد، بعضی سوره ها هم چندین نام دارد. به عنوان مثال سوره حمد، بیست و چند نام دارد. نام بعضی از سورهها به اسم اشخاص است؛ مانند سورههای یونس، هود، یوسف، ابراهیم، محمد، مریم، لقمان، نوح، و…. نام بعضی از سورهها هم از حروف مقطعه اول سوره گرفته شده، مثل سورههای طه، یس، ص، ق، و… که تعبیر کردهاند: رمزی میان خدا و پیامبر است، و اکثر سورههای دیگر، به نام پدیدههای طبیعی، حیوانات، تیپها و گروهای اجتماعی، حوادث تاریخی و… است.
نام سورهها، یک چیز قطعی و اجتناب ناپذیر نیست؛ اغلب به تناسب موضوع و مسأله ای است که در سوره مطرح شده یا از موضوعات گوناگون یک سوره، چشمگیرتر بوده است.
فصل دوم