نوامبر 24, 2020

شرکت پست جمهوری اسلامی

3- دشت ها، شامل دشت های خشک وگرم داخلی (کویر لوت،کویر نمک و … )، دشت های حاصلخیز ساحلی (گیلان، مازندران،گلستان، خوزستان و هرمزگان)، دشت های حاصلخیز پایکوهی (کرج، ورامین، اصفهان،گرمسار و… ) و دشت های حاصلخیز میانکوهی(کشف رود، مغان، ماهیدشت و مرودشت) اسدآباد و … 4- دریاچه ها شامل ارومیه، بختگان، جزموریان و …
5- باتلاق ها، شامل شوره زارها، نمکزارها، تالابها و … (حافظ نیا، 1381: 45 ).
عمده ترین رودخانه های ایران،کارون (890 کیلومتر)، سفیدرود (765 کیلومتر)، کرخه ( 755 کیلومتر)‌، زاینده رود (495 کیلومتر) و دریاچه ی ارومیه به وسعت 4870 کیلومتر مربع وسیع ترین عارضه ی آبی درون بومی محسوب می شود(جعفری بلدانی، 1384: 145).
فصل چهارم
یافته های تحقیق
فصل چهارم
یافته های تحقیق
4-1- روند توسعه تمبر در ایران
در سال 1244 شمسی(1865 میلادی)، 25 سال از انتشار اوّلین تمبر جهان می گذشت و برخی کشورهای اروپایی و همچنین آمریکایی دست به انتشار تمبر زده بودند ولی، این جهانگرد کوچک هنوز به قارّه ی آسیا راه نیافته بود. تا اینکه، بعضی کشورهای آسیایی نسبت به این موضوع علاقه مند شده و تمبر را جزئی از نیازمندیهای زمان خود احساس کردند. ترکیّه، به عنوان اوّلین کشور آسیایی مبادرت به انتشار تمبر کرد و ایران، دوّمین کشوری بود که در این راه پیش قدم شد.کشور ما از زمان صفویّه، با تمدّن غرب آشنا شده و به تهیّه ی بعضی وسایل جدید مانند، اسلحه وکشتی سازی پرداخته بود. در زمان پادشاهان قاجار به ویژه اواسط سلطنت ناصرالدّین شاه، قدم های بلند تری در این راه برداشته شدوعلاوه بر ایجاد پست منظّم وتأسیس اوّلین خطّ تلگراف بین قصر سلطنتی و باغ لاله زار، انتشار نخستین تمبر ایران نیز صورت پذیرفت.گرچه، در برخی از کتابها آمده است که ناصرالدّین شاه قاجار پس از مراجعات از سفر فرنگ فرمان به انتشار تمبر داد. ولی، حقیقت آن است که انتشار تمبر در ایران، مدّتی قبل از آنکه ناصرالدّین شاه سفر خود را به فرنگ آغاز کند، جامه عمل پوشید، زیرا، در طول سلطنت خود، سه سفر به فرنگ داشت که نخستین سفرآن در 14 ربیع الاوّل سال 1290 قمری(1871میلادی)، صورت گرفت. در حالی که، تمبر ایران، چند سال پیش از این تاریخ، انتشار یافته بود. به هر حال، نسبت به تاریخ دقیق انتشار نخستین تمبر ایران، اختلاف عقیده ی زیادی و جود دارد.عدّه ای از تمبرشناسان معتقدندکه، اوّلین تمبر در سال 1870 میلادی، منتشر شد و معدودی دیگر سال 1869 میلادی، را نام می برند. حال آنکه، یکی از بزرگترین تمبرشناسان انگلیس، به نام برایت فوس معتقد است، تمبر ایران، نخستین باردر سال 1868میلادی، به جریان افتاد و دلیل او مبتنی بر پاکت های پستی است که در کلکسیون تاپلینگ موزه ی لندن وجود دارد و روی چند تمبر الصاق شده و به فارسی تاریخ آن ماه جمادی الثانی 1287 قمری (1868میلادی– 1247شمسی)، قید شده است. بدیهی است این پاکت سند بسیار ارزنده ای در مورد تاریخ انتشار اوّلین تمبر شیر و خورشیدی ایران، به شمار می آید(صرّاف زادگان و همکاران، 1389: 21).
هنگامی که پست هند و انگلیس در سواحل جنوبی ایران دایر شد، مردم ایران، با تمبر آشنایی یافتند و با مراجعه به اسناد تاریخی مشخّص می شود که وقتی ناصر الدّین شاه به سلطنت رسید، هشت سال از انتشار اوّلین تمبر جهان می گذشت. با این حال، بیست سال دیگر نیز سپری شد تا دولت ایران به فرمان شاه هیأتی را جهت مطالعه در زمینه ی چگونگی تهیّه ی تمبر در ایران، به فرانسه اعزام داشت. یکی از چند تن افرادی که پس از اطّلاع از نیّت دولت ایران، با هیأت ایرانی وارد مذاکره شد، شخصی به نام ریستر بود، که طرح اوّلین تمبر ایران را تهیّه کرد. این طرح که به شیر خوابیده معروف است، مورد پسند دولت ایران قرار نگرفت. ریستر غیر از این سری، سه طرح دیگر نیز با نقش شیر و خورشید برای مصرف امور پستی ایران تهیّه کردکه این تمبرها نیز مورد توجّه قرار نگرفت و عیناً به پاریس مسترد شد(صرّاف زادگان و همکاران، 1389: 22).
بنابراین، اوّلین تمبر ایران را نمی توان یک تمبر رسمی به حساب آورد. زیرا، با اینکه حائز کلیّه ی مشخّصات تمبر بود، هیچگاه، رسماً در پست ایران، مورد استفاده قرار نگرفت. حتّی، سه سال پس از این ماجرا نیز، هنوز کسی که بتواند در زمینه ی تمبر کار مثبتی انجام دهد، پیدا نشد، موضوع انتشار تمبر از حرارت نیفتاده بود، تا سرانجام، شخصی به نام بار که هنوز نوادگان او در فرانسه شهرت دارند، موفّق شد کلیشه ی اوّلین تمبر رسمی ایران را که باب طبع شاه قاجار شد، در پاریس، تهیّه نماید. نمونه ی این تمبرها در یک نقش واحد و در دو نمونه ی بی دندانه و با دندانه، رسماً برای تمبرهای یک شاهی، دو شاهی، چهار شاهی و هشت شاهی انتخاب شد وکلیّه ی تمبرهای شیر و خورشیدی اوّل در ایران، از روی این کلیشه به چاپ رسید(صرّاف زادگان و همکاران، 1389: 23- 22).
تمبرهای مزبور در چهار کلیشه به رنگ های آبی، قرمز، سبز و بنفش تهیّه شده بود. در این تمبرها، شیر و خورشید، به عنوان نشان رسمی دولت ایران، درون دایره ای قرار داشت. دور این شیر از زنجیره ای با 86 عدد دانه ی مروارید مانند، احاطه شده و بهای هر تمبر، با عدد فارسی درگوشه های تصویر دیده می شود(صرّاف زادگان و همکاران، 1389: 23).
4-1- تمبرهای شیر و خورشیدی
منبع: (فرح بخش،1391: 8)
عدّه ای معتقدند،که فکر انتشار تمبر در ایران، اوّلین بار به توسّط میرزا حسن خان قزوینی (مشیرالدوله) که سفیر کبیر ایران، در دربار عثمانی بود و بعدها به صدارت رسید، تلقین گ
ردید. زیرا، در آن زمان تنها دولتی که به انتشار دولت تمبر دست زده بود، دولت عثمانی بود. او کسی بود که، چند سال بعد به خیال تعقیب اقدامات امیرکبیر، شاه را به سفر اروپا ترغیب کرد و جمعی او را بعد از امیر کبیر با کفایت ترین صدراعظم زمان ناصرالدّین شاه می دانند(صرّاف زادگان و همکاران، 1389: 23).
4-1-1- تمبرهای سیاسی در جمهوری اسلامی ایران
با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به رهبری امام خمینی (ره) و با مبارزات مردم با ایمان و مسلمان ایران (در سال 1357) گفتمان کشورمان نیز، عوض شد و طبق آرمان ها و اهداف والای این انقلاب، سیر تکاملی خود را آغاز کرد. با توجّه به گفتمان انقلاب که همان دفاع از مظلومان و گسترش عدالت و برابری و مهر و دوستی و وحدت میان مردم و همین طور با کشورهای اسلامی و جهان بود. شرکت پست جمهوری اسلامی ایران، تمبرهایی با این موضوعات منتشر کرد، که عمده آن ها در رابطه با انقلاب اسلامی ایران، دفاع از حقوق مسلّم مردم فلسطین، یادبود شهدای انقلاب اسلامی به خصوص، ترورهای مکرّر، توسّط منافقین و عمال خارجی انجام شد؛ به شهادت رساندن شهیدان رجایی، باهنر، دکتر شهید بهشتی و 72 تن از یاران ایشان؛ و همین طور، برای همبستگی با مردم آفریقای جنوبی که برعلیه آپارتایت مبارزه می کردند؛ و همین طور، به گروگان گرفتن وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران، توسّط رژیم بعث عراق، در زمان جنگ؛ و از همه مهم تر تسخیر لانه ی جاسوسی آمریکا، توسّط دانشجویان، که خود انقلابی دیگر بود؛ و همچنین، در سال های اخیر که از همه مهم تر و نیز در جهان بازتاب داشت، برگزاری دهمین اجلاس سران کشورهای عضو (اکو) بود، که ایران در فراخوان دادن و برگزاری و بحث هایی که درون این اجلاس مطرح شد و به اهدافی که می خواست برسد، بسیار تأثیرگذار بود.
4-1-2- تمبرهای فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران

نوشته ای دیگر :   دی اکسید کربن