ژانویه 22, 2021

اثر ترکیب هیات مدیره و جنبه های آن بر عملکرد شرکت

2-2-2-2-3 اثر جنبه های ترکیب بر میزان اثربخشی هیات مدیره در ایفای نقش نظارتی
فیچ و شیوداسانی (2006) معتقدند چند عضویتی بودن اعضای هیات مدیره بر ایفای نقش نظارتی آنان تأثیر منفی دارد. از سوی دیگر جنسن (1986) معتقد است حضور اعضای مستقل در ترکیب هیات مدیره می تواند در ایفای اثربخش تر نقش نظارتی هیات مدیره مؤثر باشد. از سوی دیگر هیلمن و دالزیل (2003) معتقدند حضور زنان در تیم هیات مدیره می تواند در ایفای نقش نظارتی اثر مثبتی داشته باشد. (همان منبع).
2-2-2-2-4 اثر جنبه های ترکیب بر میزان اثربخشی هیات مدیره در ایفای نقش خدماتی
احمد و دیگران (2006) اشاره دارند که اندازه هیات مدیره با اثربخشی هیات مدیره در ایفای نقش خدماتی (از جنبه اطلاع رسانی مالی به ذینفعان) رابطه ای معکوس و تعداد اعضای مستقل حاضر در ترکیب هیات مدیره با اثربخشی هیات مدیره در ایفای این نقش رابطه ای مثبت دارد. چن و جگی (2000) نیز معتقدند با افزایش تعداد اعضای مستقل هیات مدیره بر کیفیت نقش خدماتی هیات مدیره از جنبه اطلاع رسانی مالی به ذینفعان افزوده می شود. میس (1986) معتقد است اعضای هیات مدیره ای که در چندین هیات مدیره عضویت دارند، بهتر از سایرین می توانند نقش خدماتی خود را ایفا نمایند. کارپنتر و وستفال (2001) نیز از منظری دیگر معتقدند وجود تنوعی از اعضای متخصص و با تجربه در هیات مدیره می تواند در ایفای نقش خدماتی آنان مؤثر باشد. (همان منبع).
2-2-2-2-5 اثر جنبه های ترکیب بر میزان اثربخشی هیات مدیره در ایفای نقش تأمین منابع
چن (2008) معتقد است چند عضویتی بودن عضو هیات مدیره در ایفای نقش هایی همچون نقش تأمین منابع یک نقطه قوت محسوب می شود. از سوی دیگر سینق و وینی کامب (2004) معتقدند حضور زنان در تیم هیات مدیره می تواند در ایفای نقش تامین منابع (از منظر ارتباطی) اثر مثبتی داشته باشد. (همان منبع).
2-2-2-2-6 اثر ترکیب هیات مدیره و جنبه های آن بر عملکرد شرکت
در رابطه با اثر ترکیب هیات مدیره بر عملکرد شرکت خصوصاً از منظر جنبه های مربوط به ترکیب هیات مدیره، نظرات متنوع و گاهاً ضد و نقیضی وجود دارد. این تأثیرات از منظر اندازه، تعداد اعضای مستقل هیات مدیره، چند عضویتی بودن اعضاء و ترکیب جنسیتی ترکیب هیات مدیره قابل بحث و بررسی است . (همان منبع).
2-2-2-2-7 اثر اندازه هیات مدیره بر عملکرد شرکت
محققانی مختلفی همچون گوئست (2009) در فضای خارجی و محققانی همچون رسائیان (1389) در فضای داخلی معتقدند اندازه هیات مدیره با عملکرد شرکت رابطه منفی دارد؛ در حالی که محققانی همچون دالتون و همکاران(1999) این رابطه را مثبت می دانند . تحقیقات نیکبخت و دیگران (1389) در فضای داخلی نشان می دهد که رابطه ای میان اندازه هیات مدیره و عملکرد هیات مدیره وجود ندارد. از سوی دیگر دی و چائوهان (2009) درتحقیق خود ، اثرات یاد شده را در ارتباط با شرکتهای خصوصی (بدون سرمایه گذاری مشترک)، خصوصی (با سرمایه گذاری مشترک)، دولتی و شعبه های شرکتهای خارجی در کشور هند مورد بررسی قرار داده اند. بر اساس این تحقیق اندازه هیات مدیره بر عملکرد شرکتهای خصوصی (با و بدون سرمایه گذاری مشترک) و شعب شرکتهای خارجی مؤثر بوده است و در مورد شرکتهای دولتی به تأیید نرسیده است. (همان منبع).
2-2-2-2-8 اثر استقلال اعضای هیات مدیره بر عملکرد شرکت
همبریک و جکسون (2000) معتقدند هر چه تعداد اعضای مستقل هیات مدیره در ترکیب هیات مدیره بیشتر باشد، عملکرد شرکت بهتر خواهد بود؛ نتیجه ای که محققانی همچون دونالدسون و دیویس (1991) خلاف آن را به تأیید رسانده اند . البته در این میان تحقیقات قالیباف اصل و رضایی (1386)؛ نیکبخت و دیگران (1389) در فضای داخلی نشان می دهد که رابطه ای میان اندازه هیات مدیره و عملکرد هیات مدیره وجود ندارد. (همان منبع).
2-2-2-2-9 اثر چندعضویتی بودن اعضای هیات مدیره بر عملکرد شرکت
در رابطه با اثر چند عضویتی بودن اعضای هیات مدیره تحقیقات پیترا و دیگران (2008) نشان می دهد که این مسئله تأثیر مثبتی بر عملکرد شرکت داشته است ؛ در حالی که در نتیجه تحقیقات فیچ و شیوداسانی (2006) چند عضویتی بودن اعضای هیات مدیره از ارزش سهامداران کاسته است. (همان منبع).
2-2-2-2-10 اثر جنبه های ترکیب هیات مدیره بر یکدیگر
کنگ و دیگران (2007) معتقدند اندازه هیات مدیره می تواند بر تنوع سنی اعضای هیات مدیره در ترکیب هیات مدیره تأثیر مثبتی داشته باشد؛ اما نمی تواند بر تنوع جنسیتی تیم هیات مدیره و تعداد اعضای مستقل در آن اثر مثبتی داشته باشد. از سوی دیگر دنیس و سارین (1999) معتقدند که میان اندازه تیم هیات مدیره و تعداد اعضای مستقل به هیات مدیره رابطه مثبتی وجود دارد. (همان منبع).
2-2-2-3 ویژگی های اعضای هیات مدیره
نکته کلیدی در ترکیب اثربخش هیات مدیره،حصول اطمینان از این امر است که افرادی صندلی های تصدی عضویت در هیات مدیره را تصاحب کنند که از مهارت، تجربه و دانش کافی به منظور تحلیل مسائل سازمان و چاره جویی برای پاسخگویی آنها برخوردار باشند.تردیدی نیست که بهترین ایده ها و تصمیم ها در جلسات هیات مدیره هایی با ترکیب اثربخش ، سوالاتی را مطرح می کنند که تبیین و تفسیری عمیق از مسائل پیش روی هیات مدیره ها را امکان پذیر می کند و اطلاعاتی را مطالبه می کنند که می تواند در تحلیل چالشها و پدیده های مقابل سازمان کمک فراوانی کند. نادلر و همکارانش (1389) معتقدند که برای ایجاد ترکیبی بهینه در هیات مدیره و انتخاب اعضایی مناسب و متناسب می بایست سه عنصر کلیدی مدنظر قرار گیرد.لحاظ ا
ین عناصر و وزن دهی مشخص به هر یک از آنها با توجه به نقش و انتظار مورد نظر از آن کرسی در تیم هیات مدیره می تواند به بهبود کلی و افزایش اثر بخشی جمعی هیات مدیره،کمک قابل ملاحظه ای کند.
در شکل زیر سه عنصر کلیدی در بررسی شایستگی های هیات مدیره مطرح می شود:(لگزیان و همکاران،1390).