اینکوترمز چیه؛ اهداف، کاربرد و مجموعه قوانین اون 

اینکوترمز چیه؛ اهداف، کاربرد و مجموعه قوانین اون 

اینکوترمز (incoterms) کلمه ای انگلیسی و به معنای اصطلاحات بین المللی بازرگانیه. معمولا از گذشته تا الان بازرگانان در مراحل مختلف خرید و فروش خود با همدیگه و قراردادهای خود دچار اختلافات و سوءتفاهماتی می شدن، واسه همین اتاق بازرگانی بین المللی به مرور مجموعه قوانینی رو تهیه کرد تا این مشکلات برطرف شه. در این مقاله با ما همراه باشین تا شما رو با اینکوترمز، روند تهیه و تشریح مجموعه قوانین، اصطلاحات، ویژگیا و اهداف اون آشنا کنیم.

 

بازرگانی یا تجارت یکی از قدیمیترین و پرماجراترین فعالیتای بشریه. شاید در شروع و پیدایش اون بشه تاریخ دقیقی رو تعیین کرد، اما یقینا این کار از نیازای بشری سرچشمه گرفته.

بازرگانان، جون بر کف می گرفتن و زحمات زیادی متحمل می شدن تا چیزی که رو مورد نیاز بقیه بود به اونا برسانند و درعوض لوازم اساسی رو که مردم کشور خودشون لازم داشتن از اونا بگیرن؛ از طرفی هم حمل ونقل جنسا از جایی به جای دیگر با سختیایی روبه رو بود، واسه همین، راه ها و جادها اهمیت یافتند و کارگران و خدمه واسه جابه جایی جنسا و نگهبانی از اونا، به کار گمارده شدن.

حقوق تجارت و تجارت بین المللی در ده های گذشته، همیشه در حال رشد و پیشرفت دائمی بوده و حالا از اهمیت روزافزونی برخورداره. تسلط بر قوانین داخلی و بین المللی واسه موفقیت در تجارت و خودداری از اشتباهات، چیزی خیلی مهم و حیاتیه. در این بین، اینکوترمز از اهمیت و حساسیت خیلی بالایی برخورداره و بی بزرگ نمایی میشه گفت که بیشتر معاملات بین المللی، به نحوهای مختلفی از اون استفاده میکردن.

درواقع، اینکوترمز راه حلای استاندارد رو در هر معامله مشخص نمود و وظیفه ی هر طرف معامله رو به شکل استاندارد توضیح داد. اینکوترمز به مسائل مربوط به حمل کالا از فروشنده به خریدار؛ مثل حمل جنسا، ترخیص جنسا، واردات و صادرات جنسا، تعیین مسئول پرداخت و مسئول خطر جابه جایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل جواب می ده.

اصطلاحات مختلف اینکوترمز معمولا با اشاره جایای جغرافیایی، مورداستفاده قرار می گیرن. عناوین مربوط به جابه جایی، اینکوترمز به وسیله اتاق بازرگانی بین المللی international chamber of commerce) ICC) تهیه و تهیه شده. در سال ۱۹۳۶میلادی، اتاق بازرگانی (ICC) که صادر کننده کارت بازرگانیه، مطالعاتی رو در مورد ی بین الملل انجام داد که به اینکوترمز معروفیت پیدا کرد.

اینکوترمز که دربر گیرنده اصطلاحات بازرگانی بین الملله. درواقع تعیین کننده ی قوانین بین خریدار و فروشنده در معاملات تجاریه که آخرین اون اینکوترمز ۲۰۱۰ه.

تاریخچه اینکوترمز

گرچه که اصطلاحات تجاری از قرن هفدهم میلادی مورداستفاده بودن، بعضی وقتا در کشورهای جورواجور و حتی در بنادر جورواجور یک کشور هم از اونا برداشتای متفاوتی می شد. از ده ۱۹۲۰، اتاق بازرگانی بین الملل فعالیتی رو مبنی بر تعیین و تفسیر دقیق معانی این عبارات و اصطلاحات شروع کرد.

در این زمان حمل ونقل ریلی در تجارت خارجی اهمیت پیدا کرده بود و واسه این روش حمل، ایجاد قانون ای لازم بود. پس در اینکوترمز ۱۹۵۳، دو قانون ی FOT و FOR واسه حمل ریلی طراحی شد و مقررات اونا تهیه گردید و تعداد قوانین به ۸ قانون رسید.

بازنگری بعدی اینکوترمز در سال ۱۹۶۷ به وسیله اتاق بازرگانی بین الملل انجام شد که طی اون دو قانون ی DDP و DAF به اینکوترمز اضافه شد و تعداد قوانین به ۱۰ قانون رسید. در این دو قانون، امکان تحویل کالا قبل و بعد از گمرک در مقصد، به وسیله فروشنده پیش بینی و واسه مخاطرات و پرداخت هزینه های اون وضع مقررات شده بود.

گرچه که در قوانین دیگر، فروشنده هزینه های حمل تا مقصد رو می پرداخت، ولی مسئولیتی در قبال خطرات و هزینه های یهویی در جریان حمل تا مقصد نداشت. اما فروشنده در قانون ی DAF دارای اینجور مسئولیتی تا نقطه تحویل در مقصد قبل از گمرک، یعنی تا مرحله تحویل کالا به وسیله وسیله حمل به خریداره و در قانون ی DDP تا پس از ترخیص وارداتی از گمرکِ مقصد، این مسئولیت رو برعهده داره.

در بازنگری بعدی اینکوترمز در سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ میلادی، حمل غیردریایی جنسای تجاری زیاد شد و بیمه هم اهمیت زیادی پیدا کرد. درنتیجه در اینکوترمز ۱۹۸۰ قوانین CIP و CPT طراحی شدن و نکته ی مهم اون، نحوه ی استفاده از این دو قانون بود.

با توجه به وجود قواعدی چون CPR و CIF که واسه حمل دریایی کاربرد داشتن و در اون زمان C&F نامیده می شدن، دو قانون ی جدید واسه حمل غیردریایی استفاده می شدن. در این تجدید نظر، واسه اولین بار قانون ی FCA هم مطرح گردید.

در تجدید نظر اینکوترمز در سال ۱۹۹۰، قانون ی FCA که در ۱۹۸۰ اضافه شده بود، اهمیت زیادی پیدا کرد و بیشتر مورداستفاده قرار گرفت؛ به دسته ای که جای قواعدی رو که در این تجدید نظر حذف شدن، گرفت. (قوانین حذف شده عبارت بودن از POT-FOR-FOB AIR PORT)، به نظر می رسین که اینکوترمز سال ۲۰۰۰ میلادی، به ساختار تکمیلی خود نزدیک شده و این مهم از استقبال بازرگانان در سطح بین الملل واسه حاکم ساختن مقررات اون بر قراردادهای خود مشهوده.

با این حال، اینکوترمز ۲۰۰۰ در سال ۲۰۱۰ میلادی مورد تجدید نظر قرار گرفت.

در مقایسه با نسخه ۲۰۰۰ اینکوترمز، تغییرات زیادی در نسخه جدید اینکوترمز (۲۰۱۰) مشاهده می شه، طوری که در نسخه جدید، امکاناتی مثل افزایش و ارتقای اصول امنیتی حمل بار از راه جانشین کردن اسناد الکترونیکی به جای اسناد فیزیکی و کاغذی فراهم شده.

واقعا، این تغییر پاسخی مثبت به تحولات نوین در میدون ی تجارت الکترونیکیه. نسخه جدید شامل ۱۱ بازنویسه که جانشین ۱۳ بازنویس مقرر در نسخه قدیمی اینکوترمز ۲۰۰۰ شده. ولی از اونجا که واسه درک بهتر قوانین و طبقه بندی قوانین اینکوترمز جدید (۲۰۱۰ میلادی) شناخت دقیق اینکوترمز ۲۰۰۰ ضروریه، مواردی رو که از گروه اون حذف شدن هم مورد بررسی قرار میدیم.

مطلب مرتبط :   با افراد خودخواه چیجوری باید رفتار کنیم؟ 

اصطلاحاتی چون DDM ,DEQ ,DES ,DAF از اینکوترمز ۲۰۱۰ حذف شدن و اصطلاحاتی مثل ADT ,DAP به اون اضافه شده. اینکوترمز ۲۰۰۰ شامل ۴ گروه مختلف D ,C ,F ,E بود اما نسخه ۲۰۱۰ تنها از ۲ گروه تشکیل شده.

قوانین مربوط به شکلای مختلف حمل ونقل و قوانین مربوط به حمل دریایی و حمل آبی داخلی

گروه اول

CIP (پرداخت کرایه ی حمل و بیمه کالا تا مقصد)، CPT (پرداخت کرایه ی حمل کالا تا مقصد)، DAP (تحویل کالا در محل مقرر در مقصد)، DAT (تحویل در ترمینال مقرر در مقصد)، DDD (تحویل کالا در محل مقرر در مقصد با ترخیص کالا و پرداخت حقوق وعوارض گمرکی)، EXW (تحویل کالا در محل مقرر در مبدأ) و FCA (تحویل کالا در محل مقرر به حمل کنندهه).

گروه دوم

CFR (حمل تا بندر مقصد)، CIF (بیمه و کرایه ی حمل تا بندر مقصد)، FAS (تحویل کالا در کنار کشتی) و FOB (تحویل کالا روی عرشه کشتی)

نسخه جدید اینکوترمز به شفاف سازی تعهدات دو طرف و امنیت توجه خاصی نمودهه که استفاده از اونو در تجارت داخلی و بین المللی منطقی تر کرده.

هدف اینکوترمز

هدف از اینکوترمز ارائه یه سری از مقررات بین الملل واسه تفسیر عادی ترین اصطلاحات بازرگانی در تجارت خارجیه. اینجوری، چندگانگی تفسیر این اصطلاحات در کشورهای مختلف از بین میره یا کمه کم به میزان زیادی کاهش پیدا میکنه.

از طرفی، دو طرف قرارداد بیشتر از روشای تجاری مختلف کشورهای مربوطه اطلاعی ندارن و ممکنه که این موضوع موجب برداشتای ناصحیح یا بروز اختلافات، دعاوی حقوقی و درنتیجه تلف شدن وقت و پول شه.

واسه آزادی از این مسائل، اتاق بازرگانی بین الملل در سال ۱۹۳۶، واسه اولین بار یه سری از مقررات بین الملل رو واسه تفسیر اصطلاحات بازرگانی منتشر کرد.

این مقررات به اینکوترمز ۱۹۳۶ معروف شدن. در سالای ۱۹۵۳، ۱۹۷۶، ۱۹۸۰، ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به مرور اصطلاحات و نکات جدیدی به اینکوترمز اضافه شد تا این مقررات رو با روشای جاری بازرگانی بین الملل منطبق سازه. علاوه بر مسائل فوق، میشه باخبر شدن از حدود وظایف و مسئولیتا، نحوه ی تقسیم هزینه ها و نقطه انتقال خطر از فروشنده به خریدار رو از دیگر اهداف اینکوترمز شمرد.

تعریف اینکوترمز

اینکوترمز یعنی قوانین استاندارد بین المللی تهیه شده در اتاق بازرگانی، که چگونگی تقسیم و تسهیم هزینه ها، تعهدات قراردادی و خطرا رو در معاملات بین فروشنده و خریدار مشخص می کنه. مراحل زیاد دیگری ازجمله مسائل بانکی و پرداخت، بازرسی، بیمه و عقد قراداد حمل هم در این قوانین وجود دارن.

به بیان آسون، اینکوترمز قصد داره تا چگونگی تقسیم مسؤلیتا، تعهدات، هزینه ها و خطرات این مراحل رو بین فروشنده و خریدار، به شکل استانداردی روشن کنه. درواقع قوانین اینکوترمز، یه سری از راه حلای از پیش اندیشیده شده واسه سامان دادن و استاندارد نمودن رابطه فروشنده و خریدار هست.

نکته ی قابل توجه اینه که اینکوترمز ۲۰۱۰ رو در معاملات داخلی هم میشه مورداستفاده قرارداد و منعی واسه به کار بردن اون در معاملات داخلی وجود نداره. در این موارد، باید دقت خیلی زیادی رو واسه تعیین محل مورد توافق متمرکز داشت و محل مورد نظر رو به شکل دقیق تعریف نمود.

بیشتر، دو طرف قرارداد از روشای تجاری مختلف کشور مقابل بی خبر هستن و این موضوع می تونه موجب سوءتفاهم، اختلاف و دعوی حقوقی و اتلاف وقت و پول شه. طبق مطالب مزبور، میشه اهداف و کارکردهای زیر رو واسه اینکوترمز متصور شد:

  • قوانین و مبنای اساسی واسه تفسیر روابط تجاری؛
  • مشخص کردن مسئولیتای خریداران و فروشندگان در انجام معاملات و چگونگی شرایط اساسی معاملات؛
  • ایجاد روش و قوانین مشخص در نظام مبادلات بین المللی؛
  • ایجاد و حاکم نمودن قوانین و قوانین برابر در محاکم حقوقی؛
  • کاهش اختلافات و نا آرومیا بین خریداران و فروشندگان؛
  • آسون کردن انجام مبادلات بین المللی.

اینکوترمز چیه و چه کاربردی داره؟

مبادله بازرگانی بین المللی شامل مراحل زیادیه. اول کالای موضوع معامله از کشور مبدأ حمل می شه و به مرز و گمرک مبدأ می رسه، بعد روی وسیله حمل اصلی بارگیری می شه. حمل ونقل بین الملل انجام می شه و کالا به مرز و گمرک کشور مقصد می رسه. در اونجا، کالا ترخیص وارداتی می شه و تا انبار خریدار در داخل کشور حمل می شه.

چگونگی استفاده از قوانین اینکوترمز

گنجاندن قوانین اینکوترمز ۲۰۱۰ در قرارداد فروش:

اگه لازم میدونید که قوانین اینکوتمز ۲۰۱۰ واسه قراردادتان اجرا شه، باید این موضوع رو به طور روشن با اضافه کردن عباراتی شاملِ قانون ی اینکوترمز انتخابی، نام محل و بعد اون اینکوترمز ۲۰۱۰ در قرارداد فروش، بگید.

۱. انتخاب قانون ی اینکوترمز مناسب

لازمه که قانون ی اینکوترمز انتخابی با کالا، وسیله حمل اون و مهم تر از همه قصد دو طرف قرارداد واسه اشاره تعهدات اضافه ای مثل تعهد به نظم حمل با بیمه واسه فروشنده یا خریدار، تناسب داشته باشه. توضیحات راهنمای هر قانون ی اینکوترمز دربر گیرنده اطلاعاتیه که درهنگام تعیین، واسه این انتخاب سودمنده. دو طرف قرارداد باید با انتخاب هر قانون ی اینکوترمز، آگاه باشن که تفسیر قراردادشان ممکنه تحت اثر عرف عادی در بندر یا محل دلخواه واسه تحویل کالا بگیره.

۲. تعیین نام محل یا بندر تا امکان داره به دقیق ترین شکل ممکن

قانون ی اینکوترمز انتخاب شده، تنها هنگامی می تونه نتیجه بخش باشه که دو طرف از محل یا بندر دلخواه نام ببرن و در صورتی بهترین نتیجه رو میده که دو طرف، محل یا بندر رو تا اونجا که ممکنه دقیق تعیین کنن.

۳. به خاطر داشته باشین که قوانین اینکوترمز، قرارداد فروش کاملی نیستن

قوانین اینکوترمز میگن که در قرارداد فروش، کدوم طرف واسه انجام حمل یا بیمه کالا تعهد داره یا اینکه فروشنده چه زمانی کالا رو به خریدار تحویل می ده و هر یک از دو طرف قرارداد فروش، مسئول کدوم هزینه ها هستن؛ به هر حال قوانین اینکوترمز چیزی درمورد قیمت قابل پرداخت، روش پرداخت و موضوع انتقال مالکیت کالا و نتایج به دلیل نقض قرارداد، نگفته ان. به طور عادی، این موضوعات با درج عبارات صریحی در قرارداد فروش یا در قانون حاکم بر قرارداد بین. دو طرف باید آگاه باشن که قوانین محلی لازم الاجرا، ممکنه که هر جنبه ای از قرارداد فروش ازجمله قانون ی اینکوترمز انتخابی رو کنار بذارن و تحت اثر بذارن.

مطلب مرتبط :   با این ۸ روش شب ها تا دیروقت بیدار بمونین 

ویژگیای اصلی قوانین اینکوترمز

در اینکوترمز ۲۰۱۰، قوانین از ۱۳ به ۱۱ کم شدن و دو قانون ی جدید یعنی DAT (تحویل کالا در پایانه ی تعیین شده در مقصد) و DAP (تحویل کالا در محل مقرر در مقصد) جانشین قوانین DAF (تحویل کالا در مرز)، DES (تحویل کالا روی عرشه کشتی در بندر مقصد)، DEQ (تحویل کالا روی اسکله در بندر مقصد)، DDU (تحویل کالا در محل مقرر در مقصد بی پرداخت حقوق و مشکلات گمرکی) در اینکوترمز ۲۰۰۰ ثبت شده.

طبق دو قانون ی جدید، تحویل کالا در مقصد مقرر صورت میگیره: در قانون ی DAT، کالا به شکل تخلیه شده در اختیار خریدار قرار میگیره (مثل به قانون ی DEQ سابق) در قانون ی DAP هم کالا به ترتیبی مثل در اختیار خریدار گذاشته می شه، فرقش اینه که تنها آماده واسه تخلیهه (مثل با DEQ ،DAF ،DDU سابق)، با توجه به قوانین جدید در اینکوترمز ۲۰۱۰، قوانین DES ،DEQ در اینکوترمز ۲۰۰۰ به حالت غیرضروری در اومده. وسیله نقلیه ی آورنده ی کالا در قانون ی DAP حق داره یک کشتی و محل مقرر اون در مقصد، یک بندر باشه. درنتیجه اینک قانون ی DAP می تونه در مواردی که سابق بر این از قانون ی DES استفاده می کردن، مورداستفاده بگیره. قوانین جدید مثل قوانین قبلی جزو قوانین تحویل هستن. اینطوری که فروشنده (به جز مخارج مربوط به ترخیص کالا جهت ورود) کلیه ی هزینه ها و خطرات مربوط به ارسال کالا به محل مقرر رو به عهده میگیره.

طبقه بندی قانون اینکوترمز ۲۰۱۰

یازده قانون ی اینکوترمز ۲۰۱۰ در دو گروه جدا به توضیح زیر ارائه می شن:

۱. قوانین قابل استفاده واسه هر روش یا شکلای مختلف روشای حمل ونقل

  • تحویل کالا در محل کار (اشاره نام محل مقرر واسه تحویل) EXW
  • تحویل کالا در محل مقرر به حمل کننده ( اشاره نام محل مقرر واسه تحویل) FCA
  • پرداخت کرایه ی حمل کالا تا مقصد (اشاره نام محل مقرر در مقصد) CPT
  • پرداخت کرایه ی حمل و بیمه کالا تا مقصد (اشاره نام محل مقرر در مقصد) CIP
  • تحویل کالا در پایانه ی تعیین شده در مقصد (اشاره نام پایانه در بندر یا در محل مقرر در مقصد) DAT
  • تحویل کالا در محل مقرر در مقصد (اشاره نام محل مقرر در مقصد) DAP
  • تحویل کالا در محل مقرر در مقصد با ترخیص و پرداخت حقوق و مشکلات گمرکی (اشاره نام محل مقرر در مقصد) DDP

۲. قوانین قابل استفاده واسه حمل ونقل کالای دریایی و حمل ونقل از راه آبراهای داخلی

  • تحویل کالا در کنار کشتی (اشاره نام بندر مقرر واسه بارگیری) FAS
  • تحویل کالا روی عرشه کشتی (اشاره نام بندر مقرر واسه بارگیری) FOB
  • قیمت کالا و کرایه ی حمل تا بندر مقصد (اشاره نام بندر مقصد) CFR
  • قیمت کالا، بیمه و کرایه ی حمل تا بندر مقصد (اشاره نام بندر مقصد) CIF

گروه اول: شامل هفت قانون در اینکوترمز ۲۰۱۰ه که می تونه بی توجه به روش حمل انتخابی و بی توجه به استفاده از یک یا چند روش حمل، به کار رود. قوانین EXW ،FC ،CPT ،CIP ،DA ،DAP ،DDP به این گروه تعلق دارن. از قوانین مزبور میشه حتی در مواردی که از حمل ونقل دریایی استفاده نمی شه هم استفاده کرد. به هر حال، به خاطر داشته باشین که میشه این قوانین رو حتی در مواردی که از کشتی تنها واسه بخشی از جریان حمل استفاده می شه هم استفاده کرد.

گروه دوم: شامل ۴ قانون ی اینکوترمز ۲۰۱۰ه که طبق اون، نقطه تحویل و محلی که کالا از اونجا واسه فروش حمل می شه، بندره و به خاطر این، دارای برچسب قوانین (حمل ونقل از راه آبراهای داخلی) است. قوانین CIF ،CFR ،FOB ،FAS به این گروه تعلق دارن. در سه قانون ی آخر این گروه، همه اشارات به نرده ی کشتی، به عنوان نقطه تحویل، حذف گشته و ترجیح داده شده که تحویل کالا هنگامی انجام پذیرد که (روی عرشه) کشتی قرار میگیره.

قوانین اینکوترمز واسه تجارت داخلی و بین المللی

قوانین اینکوترمز به طور سنتی در قراردادهای فروش بین المللی، جایی که کالا از مرزهای ملی عبور می کنه، مورد استفاده قرار میگیره. با اینحال، در مناطق مختلف دنیا، ازجمله بلوکای بزرگ بازرگانی مثل اتحادیه ی اروپا، که در اون تشریفات گمرکی در مرز بین کشورهای عضو نامحسوس شده، این از معنای کمتری برخورداره.

درنتیجه عنوان فرعی قوانین اینکوترمز ۲۰۱۰ به طور رسمی توانایی استفاده از قوانین مزبور رو، هم واسه قراردادهای فروش بین المللی و هم واسه قراردادهای فروش داخلی تحقق می بخشه. واسه همین در قوانین اینکوترمز ۲۰۱۰ در بعضی از موارد که تعهد و زور به انجام تشریفات صادرات یا واردات هست، تنها عبارت (در صورت ضرورت) اشاره شده.

دو اتفاق، اتاق بازرگانی بین المللی رو قانع کرد که انجام حرکتی دراین جهت به موقعه. اول اینکه، بازرگانان عموما از قوانین اینکوترمز فقط واسه قراردادهای فروش داخلی استفاده می کردن و دوم اینکه، در آمریکا ی آمریکا تمایل زیادی واسه اجرا قوانین اینکوترمز در تجارت داخلی به جای شرایط قبلی حمل و تحویل در قانون متحد الشکل تجاری (UCC)، هست.