پایان نامه : قیمت‌گذاری کیفیت اقلام تعهدی و ارزیابی آن به عنوان عامل ریسک

فرانسیس و همکاران (2005 و 2004) پرتفوهایی بر مبنای شاخص کیفیت اقلام تعهدی تشکیل دادند و مستند کردند که به طور متوسط بازده شاخص کیفیت اقلام تعهدی با بازده‌های تحقق‌یافته سهام (به طور منفرد)، همبستگی مثبت دارند و همچنین نشان دادند که کیفیت اقلام تعهدی، رابطه معکوسی با هزینه سرمایه سهام دارد و نیکولز[1] (2006) بازده‌های روزانه غیرعادی معنی‌داری برای شاخص کیفیت اقلام تعهدی مستند نمود، اما کور و همکاران (2008) خاطرنشان می‌کنند با وجود اینکه فرانسیس و همکاران (2005) نشان می‌دهند که متوسط بار شاخص کیفیت اقلام تعهدی مثبت است، اما نتیجه‌گیری در خصوص این‌که شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‌گذاری شده است، مستلزم تأیید این موضوع است که سهام دارای شاخص کیفیت اقلام تعهدی بزرگ‌تر، به طور متوسط بازده‌های تحقق‌یافته بیشتری نیز به همراه دارند. برای این منظور کور و همکاران (2008) آزمون‌های قیمت‌گذاری دارایی‌های دومرحله‌ای استاندارد (مانند فاما و مکبث 1973) را انجام دادند و فهمیدند که بار شاخص کیفیت اقلام تعهدی، تغییرات مقطعی در بازده را تبیین نمی‌کند و صرف شاخص کیفیت اقلام تعهدی هم از لحاظ آماری و هم از لحاظ اقتصادی با اهمیت نیست. به عبارت دیگر نتیجه گرفتند که شواهدی مبنی بر قیمت‌گذاری کیفیت اقلام تعهدی وجود ندارد. آن‌ها همچنین به طور مستند نشان دادند که شاخص کیفیت اقلام تعهدی، بازده‌های تحقق‌یافته آتی ماهانه سهام را پیش‌بینی نمی‌کند. بنابراین کور و همکاران (2008) استدلال کردند که بازده معنی‌دار شناسایی‌شده توسط نیکولز (2006) ناشی از مرتب‌سازی مجدد پرتفوی‌های روزانه است که به طور ضمنی تحت تأثیر سو گیری بازده‌های پرتفوی‌های روزانه با وزن یکسان هستند (اُگنوا 2010، ص8).

متن کامل :

پایان نامه قیمت‌گذاری کیفیت اقلام تعهدی

به طور خلاصه، درحالی‌که مدل‌های تحلیلی نشان می‌دهند که بین هزینه سرمایه شرکت و کیفیت اطلاعات رابطه وجود دارد، تحقیقات تجربی در خصوص رابطه کیفیت اقلام تعهدی (اندازه‌گیری شده با استفاده از شاخص کیفیت اقلام تعهدی) با هزینه سرمایه، شواهد متفاوتی ارائه می‌دهند. مخصوصاً این‌که آزمون‌های معمول قیمت‌گذاری دارایی‌های شواهد اندکی در خصوص قیمت‌گذاری کیفیت اقلام تعهدی  توسط بازار سهام ارائه می‌دهند. لیکن با توجه به تعداد زیاد مطالعاتی که به طور ضمنی یا به صراحت بر وجود عامل کیفیت اقلام تعهدی تکیه می‌کنند، به دلیل نتایج تجربی متناقضی که در این زمینه وجود دارد هنوز اجماعی در مورد این‌که کیفیت اقلام تعهدی (به عنوان عامل خطرپذیری اطلاعاتی) یک عامل خطرپذیری است یا خیر وجود ندارد. لذا حل و فصل بحث در مورد وجود یک عامل خطرپذیری قیمت‌گذاری شده در رابطه با کیفیت اقلام تعهدی، مهم به نظر می‌رسد.

از طرفی نتایج مطالعات برشمرده شده در پیشینه تحقیق تنها مبتنی بر شرکت‏های آمریکایی است و تحقیقی در خصوص این‌که کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری است یا خیر در ایران (با بازار سرمایه کمتر توسعه‌یافته و عدم تقارن اطلاعاتی بسیار شدید) صورت نگرفته است، لذا معلوم نیست که آیا این نتایج را می‏توان به دیگر کشورها نظیر ایران نیز تعمیم داد یا خیر. لذا این تحقیق برای ارائه درک بهتری از کیفیت اقلام تعهدی و این‌که کیفیت اقلام تعهدی توسط بازار سرمایه ایران قیمت‌گذاری می‌شود یا خیر صورت پذیرفته است.

[1] Nichols