دانلود پایان نامه حقوق : مقررات بین المللی

دانلود پایان نامه

ت نماید. بنابراین جهت گیری هندوستان، مقاومت در برابر پیشنهادات غربی ها در خصوص تشکیل پادمان آژانس و مداخله آن جهت نظارت بر اورانیوم طبیعی و مطالبه پلوتونیوم تولید شده در کارخانجات تحت پادمان و همچنین سوخت مازاد بر مصرف سپرده شده به آژانس، بود.
ج: فرانسه
فرانسه نیز از تلاشهای آمریکا جهت مخالفت با این کشور برای دستیابی به سلاح هسته ای بسیار نگران و از فشار دولت مزبور جهت اعمال پادمان بر روی اورانیوم طبیعی تولید شده توسط این کشور، خشمگین بود. تردید های فرانسه وقتی عمیق تر شد که ملاحظه نمود آمریکا پیشنهادی را مبنی بر اعمال پادمان آژانس بر روی تمام اقلام تولیدی به جز آنچه که توسط بریتانیا و آمریکا تولید می شود، ارائه نمود.
فرانسه نیز شبیه هندوستان در رآکتورهای خود بیشتر از اورانیوم طبیعی به جای اورانیوم غنی شده استفاده می کرد لذا چندین بار از طرح هندوستان مبنی بر عدم اعمال پادمان بر روی اورانیوم طبیعی و توریم حمایت نمود.

د: شوروی
شوروی نیز از موضع هندوستان طرفداری نموده و پادمان را ابزاری آمریکایی می دانست. این کشور معتقد بود پادمان یک شبکه عنکبوتی طراحی شده توسط آمریکا جهت به دام انداختن و عقیم نمودن توسعه علمی کشورهای جهان سوم و دیگر ممالک می باشد. موضع گیری فوق فراتر از تبلیغات جنگ سرد بود و شاید شوروی قصد داشت تا محبوبیتی را در هندوستان کسب نماید زیرا خروشچف به زودی از این کشور دیدار می کرد. در هر حال موضع شوروی مبهم و دو پهلو بود و این کشور تا اواسط سال 1963 بر مخالفت خود با پادمان آژانس اصرار می ورزید. در ژوئن 1963 نماینده شوروی در چرخشی غیر منتظره به شورای حکام آژانس اعلام نمود یکی از وظایف مهم آژانس، اعمال پادمان می باشد تشریح این تغییر سیاست بسیار مشکل است و به صورت یک حدس باقی می ماند. آیا این تغییر سیاست به دلیل پیمان PTBT بود که به زودی در وین اجرا می شد و یا واکنش این کشور در مقابل سیاست تنش زدایی بود. آزمایش هسته ای چین در این سال نیز بر این موضوع تاثیر داشت. شوروی در این قضیه دچار تحیر شده بود زیرا مواد انفجاری تهیه شده در این آزمایش در رآکتوری تولید شد که به کمک شوروی در منطقه لانزون ساخته شده بود.
با پیوستن شوروی به مذاکرات، پیش نویس اساسنامه که توسط کشورهای شرکت کننده در کنفرانس واشنگتن بر اساس طرح پیشنهادی آمریکا-انگلیس تهیه شده بود به دولت شوروی ارائه و در 22 آگوست همان سال این پیشنویس جهت اطلاع تمام کشورهای عضو و آژانس های تخصصی ارسال گردید. ساختاری که هشت کشور فوق برای آژانس پیشبینی نمودند و دیگر مقررات پیشنویس با متن اصلی و نهایی اساسنامه درسال 1957 مشابهت داشت. در بعضی از دیدگاه ها آژانس باید به مثابه یک سازمان بازرگانی در خرید و فروش مجدد کارخانه های هسته ای و سوخت عمل نمایند. همان وظیفه ای که بر عهده کمیسیون انرژی آمریکا بود، مجددا موجودیت بین المللی پیدا می کرد. در این دیدگاه، رئیس اجرایی آژانس، یک مدیر کل اقتصادی بود که در مقابل شورایی مرکب از شانزده کشور اداره کننده این سازمان مسئولیت داشت و تنها تعهد قانونی یک کشور پس از عضویت در آژانس، پرداخت هزینه های ناشی از عملیات آژانس بود. کمک های دریافتی از آژانس به کشورها و ملت ها تعلق نمی گرفت مگر اینکه آنها پادمان و استانداردهای ایمنی را می پذیرفتند. در صورت توافق قدرت های بزرگ، اهداف آژانس در جهت اعمال پادمان فراگیر جنبه واقعی به خود می گرفت اما قدرت های بزرگ هنوز راه زیادی را جهت نیل به چنین اجماعی بین خود در پیش داشتند.

بند چهاردهم: کنفرانس تهیه و تدوین اساسنامه آژانس
در پاییز سال 1955 مجمع عمومی سازمان ملل موافقت خود را با افزایش 8 کشور به 12 کشور (پیشنهاد شوروی) اعلام نمود و در 27 فوریه سال 1956 شوروی، چکسلواکی، برزیل و هند به گروه واشنگتن ملحق شدند که دو کشور از بلوک سوسیالیست و دو کشور از کشور های در حال توسعه بودند.
از ماه فوریه تا آوریل سال 1956 و در مدت 8 هفته، 12 کشور جزئیات اساسنامه را به همان صورتی که امروز در آن وجود دارد تهیه نمودند. بحران کانال سوئز نیز در سال 1956 از دلایلی بود که عزم اروپائیان را جهت تعیین جایگزین جدیدی برای نفت جزم نموده و آن ها را نسبت به اتخاذ سیاست “اتم برای صلح” ترغیب نمود.
در اکتبر همان سال با شرکت 81 کشور طی یک کنفرانس شش هفته ای در مقر سازمان ملل پیشنویس اساسنامه آژانس با چند تغییر برای امضاء مفتوح شد. قسمت بسیار مشکل مباحثات بر روی حقوق پادمان آژانس متمرکز شده و مقررات پادمان در این اساسنامه، بخش حساس و ویژه ای از مذاکرات را به خود اختصاص داده بود.
فرانسه نیز شبیه هندوستان مخالفت هایش را علیه اعمال پادمان بر روی اورانیوم طبیعی ادامه داد و قبل از اختتام کنفرانس به نظر می رسید نماینده فرانسه مخالفت رسمی خود را کنار گذاشته است اما در بعضی مواقع نیز احساس می شد که در مذاکرات شورای حکام، این مخالفت ها را از خود بروز می دهد. علاوه بر فرانسه، هندوستان نیز به طور جدی با حق آژانس برای به امانت سپردن پلوتونیوم جدا شده مازاد بر نیاز کشور مربوطه مخالفت می کرد. این حق برای آژانس در اساسنامه با یک شکل محدود و مشخص حفظ شده بود. بعضی از نمایندگان کشورهای دیگر نیز عدم خشنودی خود را درباره فقدان اختیار کنفرانس عمومی آژانس اعلام کردند. اجلاس سالیانه از تمام کشورهای عضو تشکیل شده و ترکیب قدرت متعلق به 23 عضو از شورای حکام بود که از کشورهای بزرگتر و پیشرفته تر در صنعت هسته ای انتخاب می شدند. در نتیجه کشورهای غربی و آمریکا نفش مهمتری را در تصمیم گیری ها ایفا می کردند.
به هر ترتیب آژانس بین المللی انرژی اتمی یک ارگان مستقل سازمان ملل است که بر تهیه انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز و التزام به معاهده عدم تکثیر هسته ای نظارت دارد. آژانس بین المللی انرژی هسته ای، هر چند در زمره نهادهای تخصصی وابسته به سازمان ملل نبوده، و سازمان مستقلی به شمار می آید اما با این حال تحت هدایت عالیه سازمان ملل متحد قرار دارد و در چهارچوب نظام ملل متحد فعالیت می کند. تنها سازمان تخصصی است که مستقیما به مجمع عمومی و در موارد ضروری به شورای امنیت و شورای اقتصادی و اجتماعی گزارش می دهد. همچنین آژانس نقشی سترگ و افزایش یابنده در تضمین استفاده صلح آمیز از مواد هسته ای، در گستره جهان به عهده گرفته است. به گفته بنجامین شیف “آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد تضمین استفاده صلح آمیز از مواد هسته ای موفق بوده است. چرا که شواهد نشان می دهد هیچ کشوری، به موجب مقررات ایمنی و تضمینی این آژانس موادی را که برای برنامه صلح آمیز هسته ای اختصاص یافته بود صرف مقاصد نظامی اش نکرده است.”
در حال حاضر، تعداد اعضای آژانس بالغ بر 153 کشور بوده و مقر آن در شهر وین اتریش است.
گفتار دوم: ساختار آژانس
مبحث اول: اهداف و وظایف آژانس
آژانس بین المللی انرژی اتمی در راستای محقق ساختن دو هدف “تسریع و توسعه مصارف و کاربردهای انرژی اتمی جهت صلح، سلامت و موفقیت در سراسر جهان” و تضمین اینکه کمک های فنی و مالی اعطا شده از جانب آن به کشورهای عضو به “نحوی مورد اسفاده قرار نگیرد که به اهداف نظامی منجر شود”، تاسیس شد. به طوری که ملاحظه می شود هدف آ‍ژانس از یک طرف ایجابی است که در صدد می باشد با اتخاذ اقدامات مناسب کاربردهای صلح آمیز علوم و فنون هسته ای در جهان را توسعه و اشاعه دهد. و از طرف دیگر هدف آن سلبی است که با بکارگیری تدابیر مناسب تلاش می کند که کمک های مالی و فنی هسته ای که از جانب یا به واسطه آن در اختیار کشورها قرار گرفته می شود، به اهداف نظامی منحرف نگردند. مسئولیت ها و اختیارات پیش بینی شده برای آژانس در اساسنامه،با هدف محقق ساختن دو هدف یاد شده انجام گرفته است. برای محقق ساختن هدف اول، اساسنامه مسئولیت ها و اختیارات زیر را برای آژانس مقرر نموده است:
تشویق و کمک در زمینه تحقیق و توسعه کاربردهای انرژی اتمی برای اهداف صلح آمیز در سراسر جهان
فراهم آوردن خدمات، مواد، تجهیزات و تسهیلات مورد نیاز در زمینه تحقیق و توسعه کاربردهای صلح آمیز انرژی اتمی، از جمله تولید انرژی هسته ای، با توجه مقتضی به نیازهای مناطق توسعه نیافته جهان
تقویت تبادل اطلاعات علمی و فنی در زمینه کاربردهای صلح آمیز انرژی اتمی
تشویق تبادل و آموزش دانشمندان و متخصصان در زمینه کاربردهای صلح آمیز انرژی اتمی
از طرف دیگر، اساسنامه به آژانس اختیار و مسئولیت داده است که به منظور پیشگیری از انحراف کاربردهای صلح آمیز علوم و فنون هسته ای به اهداف نظامی، تدابیر و اقدامات زیر را بکار بگیرد:
ایجاد و اجرای پادمان ها با هدف تضمین عدم انحراف مواد، خدمات، تجهیزات، تسهیلات و اطلاعات (پروژه های آژانس) به اهداف نظامی
تصویب استانداردهای ایمنی برای حفاظت بهداشت و کاهش خطرات ناشی از فعالیت های هسته ای صلح آمیز به حیات و اموال و اعمال این استانداردها نسبت به فعالیت آژانس و همینطور فعالیت های کشورهایی که مواد، اطلاعات، منابع مالی و تجهیزات آن توسط آژانس، به نحو مستقیم یا غیر مستقیم فراهم شده است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

آژانس در انجام مسئولیت های خود ملزم شده است بر اساس اصول و اهداف منشور ملل متحد عمل کرده و در خصوص فعالیت های خود گزارشاتی را به مجمع عمومی،‌شورای امنیت و شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد ارائه دهد. همچنین،‌ آژانس ملزم است در مورد مواد هسته ای، اقدامات و نظارت های خاصی را مقرر نماید تا از عدم انحراف آنها به اهداف نظامی اطمینان حاصل نماید. آژانس باید منابع خود را به نحوی تخصیص دهد که همه کشورهای جهان،‌به ویژه کشورهای در حال توسعه، از مزایا و کاربردهای صلح آمیز اتم بهره مند شوند و این منابع نباید به دولت های عضوی که خلاف مقررات اساسنامه عمل می کنند، اعطا گردد. و در نهایت، آژانس باید فعالیت های خود را در کشورها به نحوی انجام دهد که حقوق حاکمه کشورها مورد توجه و رعایت قرار گیرد.
اختیارات و مسئولیت های آژانس صرفا از اساسنامه آن ناشی نمی شود و دولت ها می توانند از طریق توافق نامه های دو یا چند جانبه، مسئولیت ها و اختیارات دیگری برای آن پیش بینی نماید که البته این مسئولیت ها و اختیارات باید در چهارچوب آژانس باشد. اساسنامه، امکان توسیع اختیارات و مسئولیت های آژانس را از طریق انعقاد توافق نامه های بعدی فی ما بین دولت ها پیش بینی نموده است. در عمل، دولت ها از این امکان استفاده کرده و با انعقاد معاهدات و موافقت نامه های بعدی، مسئولیت ها و اختیارات جدیدی را برای آژانس پیش بینی نموده اند.
مبحث دوم: ماموریت آ‍ژانس
ماموریت آژانس که در “بیانیه ماموریت” آن آمده است به شرح زیر است:
آژانس یک سازمان مستقل، فرا دولتی، علمی و فنی درون خانواده سازمان ملل متحد است که بعنوان نقطه تماس جهانی در زمینه همکاری هسته ای عمل می کند.
آژانس به اعضای خود در چهارچوب اهداف اجتماعی و اقتصادی در برنامه ریزی و استفاده از علم و فناوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز از قبیل تولید الکتریسیته کمک می کند و انتقال چنین دانش و فناوری را به شیوه ای پایدار به کشورهای عضو در حال توسعه تسهیل می کند.
آژانس به توسعه استانداردهای ایمنی هسته ای می پردازد و بر اساس این استانداردها، ایمنی در استفاده از انرژی هسته ای، حفاظت از سلامت بشری و محیط زیست در مقابل تشعشعات یونی را افزایش می دهد.
آژانس از طریق سیستم بازرسی خود، پایبندی کشورهای عضو به تعهدات خود تحت ان پی تی و دیگر موافقت نامه های عدم گسترش مبنی بر استفاده از مواد و تاسیسات هسته ای برای مقاصد صلح جویانه را مورد نظارت و بازرسی قرار می دهد.
مبحث سوم: صلاحیت آژانس
بند اول: نقش آژانس در جلوگیری از اشاعه تسلیحات هسته ای
در این زمینه، اساسنامه یک صلاحیت مشروط به آژانس اعطا نموده است. بدین ترتیب که آژانس در مورد آن دسته از فعالیت های هسته ای می تواند حقوق بین الملل را به اجرا در آورد که آن فعالیت ها با مساعدت های فنی و مالی مستقیم یا غیر مستقیم آژانس فراهم آمده باشد. دولت های عضو آژانس متعهد شده اند که مواد و تجهیزات هسته ای دریافتی از آژانس را به اهداف نظامی منحرف ننموده و آنها را صرفا برای مصارف صلح آمیز به کار گیرند. آژانس مسئولیت اجرای مقررات بین المللی در این خصوص را به عهده دارد و در مواردی که بازرسان آن تخلفی را مشاهده کنند، ملزم به گزارش آنها از طریق مدیر کل به شورای حکام می باشند. شورای حکام پس از تائید تخلفات دولت مربوط، ضمن انجام اقداماتی علیه دولت متخلف،‌از قبیل درخواست استرداد مواد و تجهیزات از سوی آن دولت و یا تعلیق عضویت آن در آژانس، مراتب عدم رعایت پادمان را به شورای امنیت، مجمع عمومی و سایر اعضا گزارش خواهد کرد.
با انعقاد برخی معاهدات بین المللی، از جمله معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای، اختیارات و صلاحیت های آژانس در اجرای حقوق بین الملل مربوط به جلوگیری از اشاعه تسلیخات هسته ای افزایش پیدا کرد. معاهده عدم اشاعه هسته ای، دولت های فاقد سلاح هسته ای عضو را به امتناع از دستیابی به این سلاح ها متعهد نمود و آنها را به پذیرش نظارت ها و بازرسی های آژانس ملزم ساخت. از طرف دیگر، این معاهده به آژانس مسئولیت داد که با اعمال پادمان و راستی آزمایی فعالیت های هسته ای این دولت ها، مانع از دستیابی آنها به تسلیحات اتمی شود. در حال حاضر، آژانس این مسئولیت خود را در قالب مقررات مفصل پادمان 153 اعمال می کند. پس از دهه 1990، اختیارات و مسئولیت های اجرایی آژانس بر اساس این معاهده با تدوین برنامه 2+93 و پروتکل الحاقی توسعه پیدا کرد. این پروتکل محدودیت های قابل ملاحظه ای را بر حاکمیت دولت ها تحمیل می کند که در تاریخ معاهدات بین المللی کم سابقه است. به غیر از معاهدات و توافقنامه های بین المللی، در مواردی هم قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد مسئولیت ها و اختیاراتی برای آژانس در زمینه اجرای حقوق بین الملل مربوط به جلوگیری از اشاعه تسلیحات هسته ای پیش بینی نموده است. قطعنامه های شورای امنیت در مورد برنامه های هسته ای عراق، کره شمالی و اخیرا جمهوری اسلامی ایران از جمله قطعنامه هایی می باشد که مسئولیت هایی فراتر از معاهدات بین المللی برای آژانس در اجرای مقررات بین المللی پیش بینی کرده است. صلاحیت ها و اختیارات آژانس در زمینه اجرای حقوق بین الملل مربوط به جلوگیری از اشاعه تسلیحات هسته ای به نسبت سال 1957 (سال تاسیس آژانس) به شدت افزایش یافته و این در حالی است که چنین اختیاراتی به آژانس در زمینه های اشاعه جهانی کاربردهای صلح آمیز اتم و ایمنی فعالیت های هسته ای صلح آمیز یا اعطا نشده و یا کمتر اعطا شده و این موجب عدم توازن و تبعیض در اجرای اهداف آژانس شده است.
بند دوم: صلاحیت ها و اختیارات اجرایی آژانس در سایر زمینه های هسته ای
آژانس در اجرای سایر مقررات مربوط به فعالیت های هسته ای دولت ها، دارای مسئولیت و اختیارات کمتری است. در حوزه ایمنی فعالیت های هسته ای که از جمله اهداف و وظایف آژانس محسوب می شود، آژانس صرفا در موارد محدودی صلاحیت اجرای مقررات بین المللی مربوط را پیدا کرده است. بر اساس اساسنامه، مسئولیت آژانس در اجرای مقررات و استانداردهای مربوط به ایمنی، به پروژه های آژانس محدود شده است و در مواردی که فعالیت های هسته ای دولت ها از پروژه های آژانس تامین نمی شود، صلاحیت اعمال و اجرای این استانداردها و مقررات را ندارد. با اینکه بعد از انعقاد اساسنامه آژانس و به ویژه بعد از حادثه نیروگاه چرنوبیل، معاهدات بین المللی متعددی در زمینه ایمنی فعالیت های هسته ای تهیه و تصویب شده، با وجود این، در هیچکدام از این معاهدات مسئولیت و اختیاراتی برای آژانس در اجرای مقررات این اسناد پیش بینی نگردیده است. در زمینه توسعه کاربردهای صلح آمیز اتم در سراسر جهان، که از جمله اهداف مهم آژانس به شمار

دیدگاهتان را بنویسید