دانلود پایان نامه حقوق : سرمایه در گردش

می آید، مقررات بین المللی مفصلی همانند مقررات مربوط به جلوگیری از اشاعه هسته ای و پادمان مقرر نگردیده و صرفا مقررات اختصاری در ضمن مقررات معاهده 1968 منع گسترش سلاح های هسته ای گنجانده شده است. متاسفانه مقررات این معاهده در زمینه انتقال بین المللی تکنولوژی صلح آمیز مقرراتی فاقد ضمانت اجرای موثر بوده و برای آژانس صلاحیت و اختیاراتی در این زمینه پیش بینی نشده است. در حال حاضر اجرای مقررات معاهده در توسعه کاربردهای صلح آمیز اتم، بیشتر تابع تعاملات حقوقی دو جانبه و ملاحظات سیاسی می باشد.
مبحث چهارم: ارگان های سازمان
بند اول: کنفرانس عمومی
برخلاف مجمع عمومی که ارگان مرکزی و در عمل، ارگان غالب سازمان ملل متحد است، کنفرانس عمومی آژانس بین المللی انرژی اتمی تقریبا بعنوان یک ارگان تصمیم گیری موقت ایجاد شده است. طرح پیشنهادی اولیه آمریکا در مورد اساسنامه هیچگونه مقرراتی را راجع به این نهاد در بر نداشت هر چند احتمالا مقصودشان این نبوده است که اصلا چنین نهادی نیاز نمی باشد.
اولین بار کنفرانس عمومی در پیش نویس کمیته مذاکره کننده آورده شد با این وجود وظایف و اختیارات بسیار محدودی نسبت به شورای حکام داشت که باعث انتقادات بسیاری شد و بدین ترتیب چندین بار برای تفویض اختیارات بیشتر به این ارگان مهم، مورد اصلاح قرار گرفت.
الف: وظایف و اختیارات
کنفرانس عمومی نهایتا توسط اساسنامه شکل گرفت اما هنوز هم اختیارات و وظایف نسبتا کمی دارد. که می توان آنها را به دو قسمت تقسیم کرد.
1- وظایف قانونی
اساسنامه تنها اختیارات محدودی را به کنفرانس عمومی محول کرده است که می تواند به طور مستقلی آنها را اعمال کند (یعنی بدون نیاز به پیروی از توصیه های شورای حکام) که شامل موارد زیر می شود:
انتخاب اعضای موقت شورای حکام
بررسی گزارش سالیانه شورای حکام
تصویب اصلاحیه اساسنامه
درخواست نظریه مشورتی از دیوان بین المللی دادگستری
تعیین میزان سهمیه مالی کشورها
اعاده حق رای یک عضو به دلیل عدم پرداخت سهمیه مالی
انجام اصلاحات کلی اساسنامه
سازماندهی کنفرانس عمومی توسط خودش: تصمیم گیری در مورد اینکه جلسات در مکان دیگری برگزار شود و همچنین تصویب آیین دادرسی و تعیین اینکه کدام یک از مواد مصرح در اساسنامه باید با دو سوم آرا تصویب شود.
بعضی از اختیارات کنفرانس عمومی بنا به توصیه شورای حکام اعمال می شود که شامل موارد زیر می شود:
تصویب عضویت کشورها
تعلیق یک کشور از امتیازات و حقوق عضویت
تصویب بودجه
تصویب گزارش های ارجاعی به سازمان ملل
تصویب توافقنامه های همکاری با سازمان های بین المللی
تصویب مدیر کل پیشنهادی
تصویب مقررات عمومی مربوط به کارمندان
تصویب قواعد و محدودیت هایی در مورد استقراض شورای حکام
تصویب قواعد مربوط به قبول کمک های مالی داوطلبانه
تصویب شیوه مصرف از صندوق عمومی
علاوه بر این وظایف و اختیارات خاص، اساسنامه حق پرداختن به برخی امور کلی را نیز به کنفرانس عمومی اعطا می کند که شامل موارد زیر می شود:
بحث درباره هر مساله یا موضوعی که در چهارچوب اساسنامه باشد یا مربوط به اختیارات و وظایف هریک از نهادهای قانونی باشد.
توصیه به اعضا و شورای حکام
پیشنهاد موضوع برای بررسی در شورای حکام
درخواست از شورای حکام برای دادن گزارش
تصمیم گیری درخصوص هر موضوعی خصوصا موضوعاتی که توسط شورای حکام به منظور تصمیم گیری به کنفرانس عمومی ارجاع می شود.
اگرچه این لیست از وظایف و اختیارات به نظر زیاد می رسد اما در واقع بسیار ناچیز هستند. بررسی اختیارات و وظایف فوق این گفته را تایید می کند. تنها اختیارات بسیاری معدودی وجود دارد که کنفرانس عمومی می تواند به طور مستقل از شورای حکام تصمیم گیری نماید که اکثر اینها نیز تصمیمات درون سازمانی می باشد و تنها اختیارات بسیار محدودی از جمله انتخاب اعضای موقت شورای حکام و تغییرات در اساسنامه را می توان ذکر کرد که آنها نیز با محدودیت های قانونی زیادی مواجه است.
در عمل هنگامی که کنفرانس عمومی اتخاذ تصمیم می کند به ندرت می توان مشخص کرد که بر کدام مبنای قانونی بوده است. در بعضی موارد مبنای قانونی آن مشخص است مثلا در انتخاب اعضای شورای حکام و یا تصویب بودجه اما با این وجود هنگامی که می خواهد اختیارات کلی خود را طبق اساسنامه به مورد اجرا بگذارد مثلا تعیین اینکه آیا کنفرانس عمومی می خواهد به شورای حکام توصیه کند یا اینکه از شورای حکام می خواهد موضوعی را بررسی کند و یا اینکه از شورای حکام درخواست گزارش می کند، تقریبا غیر ممکن است.
علیرغم ابهام در این حوزه کنفرانس عمومی به سبب اینکه قدرت سیاسی خاصی دارد که آن را از حضور کلیه اعضا در آن می گیرد توانسته است با فشار بر شورای حکام چندین قطعنامه برای توسیع اختیارات خود به تصویب برساند که در قسمت بعدی به آنها اشاره می کنیم.
2- دیگر اختیارات
بررسی قطعنامه ها و تصمیمات کنفرانس عمومی نشان می دهد که اساسنامه تنها منبع برای وظایف و اختیارات کنفرانس عمومی محسوب نمی شود و منابع دیگری نیز وجود دارند که می توان به موارد زیر اشاره نمود:
قواعد شکلی که بر اساس آن:
الف- انتخاب کمیته های مختلف مثلا کمیته اعتباری و کمیته عمومی
ب- تایید اعتبارنامه ها
ج- تایید دستور کار و واگذاری آنها به کمیته های مربوط
د- تعیین تاریخ روز اتمام جلسه
و- تعیین تاریخ برگزاری دور بعدی جلسات
ه- دادن مجوز به شورای حکام به منظور دعوت از سازمان های خاصی برای حضور در جلسه بعدی
قطعنامه های قبلی کنفراس عمومی، که از جمله یکی از آنها تاسیس صندوق سرمایه در گردش بوده است که نیازمند تصمیم گیری سالیانه جهت سال مالی آتی می باشد.
قراردادهای بین المللی که آژانس یک طرف آن است، از قبیل قرارداد بین آژانس با صندوق مشترک بازنشستگی ملل متحد (UNJSPF) که بر اساس آن مقررات کنفرانس عمومی بعضی از اعضای کمیته بازنشستگی کارکنان را انتخاب می کند و همچنین تعداد اعضایی را که کمیته باید داشته باشد را نیز تعیین می کند.
ارجاعاتی که توسط شورای حکام بر اساس ماده 5 به کنفرانس عمومی می شود، اقدامات صورت گرفته توسط کنفرانس عمومی بر اساس این ماده عبارتند از:
الف- تایید برنامه اولیه
ب- ایجاد صندوق سرمایه در گردش
ج- تعیین وین به عنوان مقر دائمی
د- تصویب متن توافقنامه ها
م- تصویب مقررات مربوط به اعطای صلاحیت مشورتی سازمان های غیر دولتی
ن- تصمیم گیری به منظور مشارکت در برنامه موسع کمک های فنی (EPTA)
و- توجه به سیستم پادمانی آژانس و همچنین توسعه و اصلاح آن
ه- تصویب توافقنامه اجرایی آژانس با صندوق ویژه سازمان ملل
ی- تصمیمات گوناگونی که متعاقب مقررات مالی شورای حکام گرفته می شود مثلا بررسی حساب های آژانس و انتصاب حسابرس
ب: قواعد شکلی
1- اجلاس ها
اجلاس سالیانه
ماده 5 اساسنامه مقرر می دارد که همه ساله جلسات کنفرانس عمومی به طور منظم برگزار می گردد. ماده 1 قواعد شکلی آژانس مقرر می دارد که به طور معمول جلسات در ماه سپتامبر برگزار می گردد و معمولا قبل از تشکیل مجمع عمومی سازمان ملل تشکیل می گردد،‌ که در صورت لزوم گزارشاتی به آن مجمع ارائه نماید.
اجلاس ویژه
اساسنامه مقرر می دارد که دبیر کل می تواند کنفرانس عمومی را تشکیل دهد هنگامی که شورای حکام یا اکثریتی از اعضادرخواست چنین کاری را بکنند. باید گفت عملا تا به حال تنها فقط یکبار اجلاس ویژه تشکیل شده است.
2-مقر کنفرانس عمومی
اساسنامه مقرر می دارد کنفرانس عمومی باید در دفتر مرکزی آژانس تشکیل گردد مگر اینکه کنفرانس عمومی به نحو دیگری تصمیم گیری کند. تاکنون تمامی کنفرانس عمومی در آنجا برگزار گردیده است به جز کنفرانس نهم که در توکیو برگزار گردید.
3-رای گیری

کنفرانس متشکل از نمایندگان کلیه دول عضو است و هر عضو دارای یک رای می باشد. تصمیمات با اکثریت آرا اتخاذ می شود اما در تصمیمات مربوط به مسائل مالی، تغییرات و اصلاح اساسنامه و ترک عضویت، آرا دو سوم دول متعاهد ضروری است.
بند دوم: شورای حکام
شورای حکام اولین نهادی بود که در پرتو طرح آژانس پیش بینی شده بود. طرح اولیه اساسنامه ارائه شده توسط ایالات متحده شامل این پیشنهاد بود که: “بالاترین مقام اجرایی آژانس شورای حکام است که دارای اعضای محدود است و نماینده دولت ها می باشد”.
بنابراین از همان ابتدا شورای حکام واحدی کوچک و کارآمد با قدرت اداره کردن آژانس با استقلال زیاد از سایر ارگان ها،‌در نظر گرفته شده بود. اگرچه در مراحل بعدی شکل گیری آژانس تا حدی از شدت اصول ارائه شده اولیه،‌کاسته شد اما خطوط اصلی آن حفظ شد.
الف: وظایف و اختیارات
وظایف قانونی
به آن دسته از وظایف و اختیاراتی که بطور صریح و مشخص در اساسنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی برای شورای حکام بعنوان رکن اجرایی آژانس تعریف و مشحص گردیده است اطلاق می گردد. با توجه به اساسنامه آژانس، وظایف و اختیارات شورای حکام عبارتند از:
بند (و) ماده 6 اساسنامه: شورای حکام اختیار دارد وظایف آژانس را طبق اساسنامه و با توجه به مسئولیت هایش در برابر کنفرانس عمومی اجرا نماید. طبق این بند، شورای حکام بعنوان بازوی اجرایی آژانس بین المللی انرژی اتمی، وظیفه اجرای مسئولیت های آژانس را به طور کلی و مسئولیت هایی که از جانب کنفرانس عمومی به شورا ارجاع می شود را پیدا می کند.
بند (ی) ماده 6 اساسنامه: شورای حکام گزارش سالانه را در رابطه با سیاست ها و پروژه های مصوب آژانس تهیه و به کنفرانس عمومی ارائه می نماید و همینطور گزارش هایی را که باید توسط آژانس به سازمان ملل یا هر سازمان مرتبط با کارآژانس ارائه گردد آماده می سازد. این گزارش ها همراه با گزارش های سالانه، حداقل باید یک ماه قبل از اجلاس عادی سالانه کنفرانس عمومی به اعضای آژانس ارائه گردد.

شورای حکام بررسی گزارش های ارائه شده درباره موضوعات گوناگون مربوط به وظایف شورا، بررسی برنامه و بودجه، گزارش های کنفرانس عمومی، برنامه ها و طرح های آژانس (طبق ماده 11 اساسنامه) را بر عهده دارد و در خصوص درخواست عضویت و مسائل دیگر، توصیه های لازم را به کنفرانس ها و اجلاس عمومی آژانس بین المللی انرژی اتمی می کند. همچنین شورا توافقنامه های نظارت و بازرسی و استانداردهای ایمنی آژانس (موافقتنامه های پادمانی) را نیز تصویب می کند و اختیار انتصاب رئیس آژانس را دارد. البته در صورتی که کنفرانس عمومی این انتصاب را تصویب و تایید نماید. علاوه بر موارد ذکر شده، شورا وظایف و اختیارات ذیل را نیز دارد:
علاوه بر موضوعاتی که رسیدگی به آن از وظایف اصلی شورای حکام می باشد شورا به مسائل و مباحثی از قبیل تمام موضوعاتی که با تصمیم شورا در دستور کار قرار گرفته، همچنین موارد ارجاعی از سوی کنفرانس عمومی آژانس و درخواست هایی که هر یک از اعضاء خواستار بررسی آن شده اند نیز در جلسات رسمی خود رسیدگی می کند.
بر اساس بند الف ماده (16) اساسنامه آژانس، شورای حکام پس از تصویب کنفرانس عمومی، مجاز می باشد موافقتنامه یا موافقتنامه هایی را به منظور برقراری رابطه مقتضی بین آژانس و سازمان ملل و سازمان های دیگری که کار آن مرتبط به آژانس است منعقد نماید.
طبق بند ب ماده (17) اساسنامه آژانس، شورای حکام و کنفرانس عمومی بطور جداگانه مجاز می باشند در صورت اجازه مجمع عمومی سازمان ملل، از دیوان بین المللی دادگستری درخواست نظر مشورتی در مورد هر مساله حقوقی که در حیطه فعالیت های آژانس بروز کند، نمایند.
در خصوص اصلاح اساسنامه آژانس نیز طبق بند 1-ج ماده 18 اساسنامه آژانس، پس از تصویب اکثریت دو سوم از اعضای حاضر رای دهنده در کنفرانس عمومی پیرو بررسی نظریات شورای حکام در مورد هر اصلاحیه پیشنهادی، اصلاحیه مورد نظر انجام و برای کلیه اعضا لازم الاجراء می گردد.
مرجع تصویب پروتکل الحاقی به موافقت نامه پادمان ازسوی آژانس، شورای حکام می باشد و امضاء و اجرای آن با مدیر کل آژانس است.
طبق قاعده (30) از قواعد مربوط به آیین رسیدگی شورای حکام، در صورت ارجاع موضوعی جهت رسیدگی به شورای حکام،‌ خود شورا قبل از پرداختن به موضوع، در خصوص صلاحیت خود برای رسیدگی به موضوع ارجاعی تصمیم گیری خواهد نمود.
علاوه بر موارد ذکر شده، کشورهای امضاء کننده معاهده عدم گسترش سلاح های اتمی موظف هستند کلیه اطلاعات مربوط به مواد و تجهیزات قابل پادمان خود را طبق قرارداد بطور مستمر در اختیار آژانس قرار دهند. این اطلاعات طبقه بندی شده و محرمانه تلقی می گردد. بعلاوه کشورها موظفند در صورتیکه مواد و تجهیزاتی تحت پادمان اعلام شده داشته باشند، بازرسی ادواری را طبق روش فنی معمول بپذیرند و در این بازرسی ها همکاری لازم را با آژانس بنمایند. مضافا اینکه در صورتیکه کشوری مورد سوء ظن قرار گرفت که مواد و تجهیزات قابل پادمان اعلام نشده ای را تحت کنترل دارد و مدارکی چه از طرف آژانس و چه از طرف یک کشور دیگر عضو آژانس از طریق حتی سازمان های اطلاعاتی ملی کشور دوم حاکی از این موضوع در اختیار آژانس،‌قرار گیرد، به درخواست شورای حکام آژانس، بازرسی ویژه طبق قرارداد در آن کشور انجام می گیرد. در صورت استنکاف کشور مزبور، شورای حکام به طرق پیش بینی شده در اساسنامه آژانس جهت موظف نمودن کشور مورد نظر از تصمیمات شورا اقدام خواهد نمود.
جلسات عمومی و خصوصی شورا با حضور دو سوم اعضا به حد نصاب می رسد و دبیرکل یا نماینده وی بدون داشتن حق رای می توانند در جلسات شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی شرکت کنند. شورا می تواند هر کشوری را که عضو آژانس است اما در شورا عضویت ندارد به جلسات خود دعوت کند که البته این موضوع درباره آژانس های تخصصی و سازمان های دولتی و غیر دولتی نیز مصداق دارد. شورای حکام علاوه بر تشکیل پنج جلسه ذکر شده در طول سال، در صورت نیاز، جلسات فوق العاده نیز برگزار می کند.
دیگر اختیارات
آن دسته از وظایف و اختیاراتی هستند که به صورت صریح و مشخص در اساسنامه آژانس ذکر نگردیده ولی به سبب وظایف، ماموریت ها و اختیاراتی که برای شورای حکام تعریف و مشخص شده، اعطای چنین صلاحیت ها و اختیاراتی به شورا اجتناب ناپذیر است و از نیازهای اصلی شورا در انجام وظایف و ماموریت ها می باشند. اینگونه صلاحیت ها از تفسیر مواد اساسنامه آژانس و یا سایر اسناد مرتبط با فعالیت های شورای حکام و آژانس استنباط و استخراج می گردد. با توجه به ماموریت نظارتی آژانس، صلاحیت های ضمنی مطرح در خصوص آژانس و شورای حکام،‌به اختیارات و صلاحیت های نظارتی و بازرسی مربوط می شود که بطور کامل در موافقتنامه های پادمانی آژانس با اعضاء مشخص و احصاء می شود.
ب: قواعد شکلی
بر خلاف کنفرانس عمومی، شورای حکام مقدار و تنوع کاری زیادی برای انجام دادن دارد. به همین دلیل، و نیز به دلیل اندازه کوچکتر آن، بسیاری از رویه هایی که در شورای حکام بوجود آمده است نتیجه جلسات بسیاری است که این شوراء ترتیب داده و تبدیل به رویه ای برای شورای حکام شده است.
قواعد دادرسی شورای حکام در اصل توسط کمیسیون مقدماتی طرح ریزی شده است که تا حدی از شورای امنیت سازمان ملل اقتباس کرده است.
اعضاء

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

از ماده 6 اساسنامه و ماده 1 قواعد شکلی به وضوح مشخص است که اعضای شورای حکام دولت ها هستند نه اشخاص حقیقی، که نماینده دولت خود در شورای حکام می باشند.
ماده 3 قواعد آیین دادرسی مقرر می دارد که اعتبار نامه اعضاء‌می بایست توسط رئیس کشور یا دولت یا وزیر امور خارجه صادر شود. اعتبار نامه هریک از اعضاء باید برای بررسی به دبیر کل داده شود که دبیر کل نیز پس از بررسی، گزارشی از آن را به منظور تصویب به شورای حکام ارائه می نماید.
اعضای شورای حکام به هیچ عنوان به صورت تمام وقت در اختیار این شوراء نمی باشند، حتی رئیس شورا، و این که تنها در هنگام تشکیل جلسات باید در دفتر مرکزی حضور یابند و نیازی به اقامت دائم در مقر آژانس در وین ندارند.
ترکیب

دیدگاهتان را بنویسید