توسعه اقتصادی و اجتماعی

Off By
دانلود پایان نامه

نتیجه در سطح فردی
نتیجه در دیگر سطوح غیرفردی
انتخاب پیام از سوی ارتباط گر، شکل و محتوای انتخاب مخاطبان و رسانه ها
ویژگی های درون فردی و برون فردی ارتباط گر، شامل نیازها، علاقه ها، روابط اجتماعی و غیره. و درک پیام ها، رسانه ها مخاطبان بدلیل
اغلب گفته شده است که الگوی استفاده و خشنودی انسان را وارد نظریه ارتباطات کرد. هر چند این شاید نوعی مبالغه باشد، ولی در واقع نظریه استفاده و خشنودی، در قیاس با نظریه های ارتباطی پیش از آن، تصویر مثبت تری از مخاطب ارائه می کند. این نظریه، در زمینه برنامه ریزی ارتباطات، اهمیت شایستگی، همدلی و کیفیت را در برقراری ارتباط به ما یادآوری می کند. افراد مخاطب هرچیزی را که به آنها عرضه شود نمی پذیرند. نظریه خشنودی های متذکر می شود که فرستنده و گیرنده ممکن است با چشم اندازهای مختلفی وارد فراگرد ارتباط شوند. آنچه را فرستنده اطلاعات جدی تلقی می کند، گیرنده ممکن است به عنوان یک سرگرمی کم ارزش به کار برد، یا اصلا از آن استفاده نکند. اطلاعات عرضه شده ممکن است به هیچ نوجه ربطی به نیازها و علائق گیرنده نداشته باشد. یک جزء اساسی رویکرد خشنودی ها (مفهوم مخاطب فعال) در زیر مورد بحث قرار خواهد گرفت (ویندال و همکاران ، 292:1387).
2-4-6- گابریل آلموند
به اعتقاد گابریل آلموند ” یکی از ویژگی های جوامع دموکراتیک، وجود اعتماد متقابل میان مردم و اعتماد سیاسی مردم به دولت است. در این جوامع، رسانه ها به عنوان رابط میان مردم و دولت باعث رساندن خواسته های مردم به دولت اند و از این طریق باعث می شوند تا مردم به خواسته های خود برسند و حکومت را وادار به پذیرفتن خواسته ها و انتظارات خود کنند. مردم در این جوامع ضمن
بالا بردن اطلاعات سیاسی، از میزان قابل ملاحظه اعتماد به نظام سیاسی برخوردارند و رسانه ها در این جهت با رویکرد به واقع گرایی، نقش مهمی ایفا می کنند“ (Nielsen,1996,8).
عده ای معتقدند که اگر رسانه ها بخواهند، دارای آنچنان قدرتی هستند که می توانند در صحنه سیاست داخلی با نفوذ در افکار عمومی و به قالب درآوردن آن به طور دلخواه تأثیرات خود را بگذارند، اما
عده ای دیگر اعتقاد دارند که ” رسانه ها در تغییر افکار سیاسی تأثیر ناچیزی دارند ولی تنوع افکار مطمئناً به تجلی آنها از طریق وسایل ارتباط جمعی بستگی دارد“ (باتامور، 1357: 265).
در واقع پیام رسانه ها باید از معماری مناسبی برخوردار باشد که بتواند بر مردم تاثیر بگذارد. تأثیرپذیری مردم از پیام رسانه ها نیز زمانی اتفاق می افتد که درجۀ اعتماد به رسانه بالا باشد.
از طرف دیگر، از آنجا که رسانه ها در هر کشوری بخشی از نظام سیاسی را تشکیل می دهند، افراد رسانه ها را تبلوری از نظام سیاسی می دانند و هرگونه نگرشی که نسبت به نظام سیاسی در افراد شکل گرفته باشد، به طور خود به خود بر نگرش نسبت به رسانه های آن نظام نیز تأثیر خواهد داشت. براین اساس می توان گفت که بخشی از اعتماد و یا بی اعتمادی به خبر رسانه ها مربوط به عملکردرسانه هاست و برخی دیگر ناشی از نظام سیاسی است.
ایجاد «اعتماد در مخاطب» از جمله شرایط لازم برای تداوم فعالیت های رسانه است. ایجاد اعتماد یعنی اینکه مخاطب به «شیوه عمل» دست اندرکاران رسانه صحه و او به این باور و یقین برسد که «تحریف» درخبرها جایی ندارد. در چنین شرایطی اعتماد دوسویه بین رسانه و مخاطب ایجاد می شود. اگر
رسانه ای اخبار خود را بدون توجه به خواست مخاطبان به صورت یکسویه ارائه دهد، به طوری که مخاطب آن را در راستای نیاز خود نداند، اعتماد متقابل بین مخاطب و رسانه ایجاد نمی شود. اگر «اعتماد» از بین برود «اعتبار رسانه ای» نیز از بین می رود.بی اعتمادی به اخبار موجب رواج شایعه می شود، زیرا افراد همیشه در حال کسب خبر از محیط خود هستند. در غیاب خبر، انتشار شایعه رونق می گیرد و جایگزین اخبار می شود.اگر مدیران خبر رسانه ها، به طور دائم و مستمر در پی «اعتماد مخاطب» نسبت به رسانه نباشند و «پردازش اطلاعات» و «اخبار» به گونه ای انجام شود که از مخاطب سلب اعتماد کند، آنها مخاطبان خود را از دست می دهند و رسانه بدون مخاطب به مانند «توزیع پیام» در منطقه ای خالی از سکنه است.در چنین حالتی «اعتماد سازی» به «اعتماد سوزی» تبدیل می شود.در عصر کنونی با وجود ایستگاه های متعدد رادیویی و تلویزیونی «مخاطبان» با تکثر و تنوع رسانه ها مواجه اند و بی اعتمادی مخاطبان به یک رسانه موجب توجه آنان به سایر رسانه ها می شود.
معیار دیگری که مخاطبان برای اعتماد به رسانه بکار می برند، توجه به نیازهای آنان در اخبار رسانه است. هر چقدر مخاطب بتواند خواسته ها، آمال ها و آرزوهای خود را در آیینه رسانه مشاهده کند به اخبار آن توجه بیشتری خواهد کرد.“ (عباسی، 1388: 189-188).
2-5- چارچوب نظری
دیدگاههای مختلفی در ارتباط با مفهوم مشارکت اجتماعی (مردمی ) مطرح شده است که هرکدام از زاویه ای به آن پرداخته اند. مبنای نظری این تحقیق بر اساس نظریه های مکتب نوسازی و هوشیار سازی پائولوو برجسته سازی بنا شده است . که نظریه پردازان مکتب نوسازی بر تفکیک و تمایز جامعه سنتی و مدرن تأکید می ورزند و در این تفکیک جوامع مدرن دارای ویژگی های از قبیل : انواع تکنولوژی ، اقتصاد توسعه یافته ، سازمان اجتماعی ، سطح تحصیلات و.. می باشد که متناسب باآن طرز تفکر ورفتار اجتماعی شکل گرفت یکی از این خصیصه ها مشارکت افراد در امور اجتماعی و مردمی است که در مقابل این جامعه ،جامعه سنتی است که به توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی نرسیده است.در خصوص نظریات تبیین کنده مشارکت و مشارکت اجتماعی نظریه های مختلفی ارائه شده است.
اساسیترین تئوریهای مربوط به ارتباط رسانهها و تکنولوژیهای ارتباطی در توسعه و فرایند اشاعه را نظریه پردازان اشاعه مطرح نمودهاند. در بین نظریه پردازان اشاعه نیز مهمترین و برجسته ترین کارهای پژوهشی و نظری را بدون شک راجرز و همکاران وی انجام دادهاند. لرنر بر این عقیده است که ارتباطات بین فردی سنتی به تقویت نگرشها و آداب سنتی میانجامد حال آن که ارتباطات جمعی مهارتها، نگرشها و رفتارهای تازه را میآفریند، بنابراین رسانههای جمعی تقویت کننده تحرکاند و این امر به این معناست که رسانههای جمعی در برابر مخاطبان فزاینده خود هم ظرفیت برقراری ارتباط با نوع تغییر و هم ظرفیت برقراری با امکان تغییر را دارند لرنر بر این عقیده است که بین نفوذ رسانهها در یک جامعه و نوگرایی سایر نهادهای اجتماعی یک رابطه متقابل وجود دارد چرا که متغیرهای دیگر نوگرایی نظیر مشارکت و شهرنشینی نیز با گسترش رسانهها در ارتباط است. به نظر لرنر مهمترین عناصر متغیرهایی که در ظهور تحرک ذهنی و آمادگی روانی انسانها برای نو شدن مؤثرند عبارتند از: بسط و گسترش رسانههای گروهی، سوادآموزی و ارتقای سطح تحصیلات، شهرنشینی و مشارکت (ازکیا، 1377: 108). او در مطالعه خود سهم بالایی را به رسانههای گروهی و وسایل ارتباط جمعی میدهد (همان ، 77) که این مسئله نقش عوامل دیگر را کمرنگ مینماید. طبق نظر لرنر ، افراد در ارتباط جمعی، مهارتها، نگرشها و رفتارهای تازه را می آموزد. بنابراین رسانههای جمعی تقویت کنندگان تحرکند و این امر به این معناست که رسانههای جمعی در برابر مخاطبان فزاینده خود هم ظرفیت برقراری ارتباط با نوع تغییر و هم ظرفیت برقراری با امکان تغییر را دارند. به طور کلی الگوی علیتی لرنر بر توالی تحولات نهادی استوار است. تحولاتی که به رشد خود توان و نوگرایی منجر میشود. به عبارت دیگر به عقیده لرنر رشد در هر یک از قلمروهای شهرنشینی، سوادآموزی، استفاده از رسانههای جمعی، مشارکت سیاسی و اقتصادی رشد سایر قلمروها را تحرکی میبخشد و این فرایند جامعه را به سوی نوگرایی میراند. تمرکز و تأکید لرنر بر تحولات جغرافیایی، اجتماعی و روحی فرد است. او در توضیح پیشروی انفرادی از مرحله سنتی به مرحله گذار و سپس ورود به مرحله نوین زندگی میگوید: نوگرایی در جوامع رو به توسعه از الگوی تاریخی توسعه غربی پیروی خواهد کرد. تحرکات فیزیکی، اجتماعی و روانشناسانه که خود را در مفهوم تلقین نشان میدهند عوامل کلیدی نوگرایی به شمار میآیند. تمام این فرایند از طریق رسانههای همگانی که حکم کارگزار و شاخص تغییر را دارند تسهیل میشود. لرنر بر این اعتقاد است که میان شاخص رسانهای نوگرایی و سایر نهادهای اجتماعی یک کنش متقابل وجود دارد (همان ، 24).
پائولو فریزه معتقد است که ارتباطات می تواند به عنوان وسیله مهمی در جهت تحقق هشیار سازی ، سازماندهی ، سیاسی گری و تکنیک دهی به کار رود . بنابراین برای اینکه ارتباطات بتواند چنین وظیفه ای ایفا کند. باید تمام نهادهای دست اندر کار برای تحقق این هدفها ، از یک دیدگاه فلسفی و روش شناسی ارتباطی موزون پیروی کنند. چنین امری فقط در کشورهای که در تمام سطوح دگرگونی های اجتماعی ، یک ا لگوی ارتباطی مبتنی بر مشارکت عمومی انتخاب کرده است امکان پذیر است و بیان می کند که سایل ارتباط جمعی در این میان به عنوان یک فرد یا سازمان به شکل رابط بین دولت و مردم و یا به عبارتی سازمان ها و مردم عمل می کنند (پائولو فریزه، به نقل از نیرومند و همکارش ، 232:1390-231).
طبق نظریۀ برجسته سازی ، دستور کار عمومی-انواع چیزهایی که مردم دربارۀ آنها بحث می کنند، به آنها می اندیشند و نگرانی خود را ابراز می کنند- قویاً توسط رسانه های خبری شکل می گیرد و جهت می یابدرسانه ها ، روی شناخت مخاطبان تآثیر می گذارند، یعنی به مردم می گویند که چه موضوع هایی مهم به نظر می رسدو نقش تعیین کننده ای نوع همراهی و مشارکت در موضوعی خاص و در تعیین مسائل مهم روز برای مخاطب دارند .
2-6- مدل تحقیق
2-7- فرضیه تحقیق