تواضع و فروتنی

دانلود پایان نامه

3-1-1-1 تعریف غرور
غرور در عهد جدید به معنای تکبر و خودبزرگ‌بینی آمده است. از نظر پولس، انسان نباید حد خود را فراموش کند و خود را بزرگ‌تر از آنچه هست به شمار آورد، که در این صورت، تکبر بر او حاکم شده است. در نامه‌ی پولس به رومیان آمده است: به عنوان پیام‌آور خدا، از جانب او، شما را نصیحت می‌کنم که خود را بزرگ‌تر از آنچه که هستید به حساب نیاورید، بلکه خود را با آن مقدار ایمانی بسنجید که خدا به شما عطا کرده است.
همچنین گاهی غرور در معنای افتخار می‌آید. در نامه‌ی اول قرنتیان، در مورد غرور و افتخار در کتاب آسمانی می‌گوید: «هرکس می‌خواهد به چیزی افتخار کند، به کاری که خداوند انجام داده است افتخار کند.»
در نامه‌ی دوم پولس به قرنتیان نیز آمده است: اگر کسی می‌خواهد به چیزی افتخار کند، به آنچه خداوند کرده، فخر نماید، نه به آنچه خودش انجام داده است. زیرا مهم آن نیست که شخص از خود و از کارهایی که انجام داده تعریف و تمجید کند، بلکه مهم آن است که خداوند او راتحسین نماید.
سپس پولس به زحماتی که خود انجام داده افتخار کرده و می‌گوید: خودستایی شایسته‌ی خدمت‌گذار خداوند نیست؛ اما برای اینکه بتوانم خود را با آنانی‌ که دائماً نزد شما از خود تعریف و تمجید می‌کنند، مقایسه نمایم؛ من نیز راه احمقانه‌ی ایشان را در پیش می‌گیرم.
بنابراین، انسان باید صرفاً به آنچه خدا انجام داده و ایمانی که خدا به او داده، اعتماد نماید و نباید خود را مستقل از خدا در نظر آورد و یا به خود اکتفا نماید، چرا که انسان هیچ قدرتی در مقابل خداوند ندارد.
در نامه‌ی یعقوب آمده است: شما چه می‌دانید فردا چه پیش خواهد آمد؟ عمر شما مثل مه صبحگاهی است که لحظه‌ای آن را می‌توان دید و لحظه‌های بعد محو و ناپدید می‌شود، پس باید بگویید اگر خدا بخواهد، زنده خواهیم ماند و چنین و چنان خواهیم کرد. در غیر این‌صورت شما مغرور و خودپسند هستید و به نقشه‌ها و برنامه‌های خود می‌بالید، و چنین شخصی هرگز نمی‌تواند خدا را خشنود سازد.
در نامه‌ی اول یوحنا در خصوص غرور آمده است: به این دنیای گناه‌آلود و به آنچه به آن تعلق دارد، دل نبندید. کسی‌که به این چیزها دل ببندد، در واقع نشان می‌دهد که به خدا دلبستگی ندارد، زیرا وابستگی‌های این دنیا و خواسته‌های ناپاک، میل به تصاحب هر آنچه که به نظر جالب می‌آید و غرور ناشی از ثروت و مقام، هیچ‌یک از خدا نیست بلکه از دنیای گناه‌آلود می‌باشد. دنیا نابود خواهد شد و چیزهای گناه‌آلود آن نیز از بین خواهد رفت، اما هر که طبق خواست خدا زندگی کند، همیشه برقرار خواهد ماند.
3-1-1-2 حکم غرور
همان‌طور که بیان شد، غرور در کتاب مقدس به معنای تکبر و خودپسندی است، بنابراین به عنوان یک گناه دینی تلقی می‌گردد، که انسان باید آن را ترک کند.
غرور در این معنا نقطه‌ی مقابل محبت است، چرا که در نامه‌ی اول قرنتیان آمده است: «کسی‌که محبت دارد، صبور است و مهربان؛ حسود نیست و به کسی رشک نمی‌برد؛ مغرور نیست و هیچ‌گاه خودستایی نمی‌کند.»
3-1-2 عوامل کِبر و غرور در عهد جدید
3-1-2-1 شیطان
در نامه‌ی یعقوب آمده است: نباید فراموش کرد که خدا، قدرت لازم برای ایستادگی در مقابل این خواسته‌های گناه‌آلود را به ما عطا می‌فرماید. از این‌رو کتاب آسمانی می‌فرماید: خدا به شخص فروتن قوت می‌بخشد، اما با شخص متکبر و مغرور مخالفت می‌کند. بنابراین خود را با فروتنی به خدا بسپارید و در برابر شیطان ایستادگی کنید تا از شما دور شود. در این عبارت راه مقابله با غرور ایستادگی و مقاومت در برابر شیطان ذکر شده است.
در نامه‌ی پولس به تیموتائوس درباره‌ی انتخاب کشیش نیز آمده است: کشیش نباید تازه ایمان باشد، زیرا ممکن است از این‌که این‌قدر زود به این مقام گمارده شده، دچار غرور گردد؛ غرور نیز نخستین گام به‌سوی سقوط است، همان‌طور که شیطان نیز از همین راه سقوط کرد. کشیش در خارج از کلیسا در میان مردم غیر مسیحی نیز باید شهرت خوب داشته باشد تا شیطان نتواند او را به وسیله‌ی اتهامات گوناگون به دام بیندازد، و دست و پای او را برای خدمت به اعضای کلیسا ببندد.
3-1-2-2 اعتماد به عبادت خود
انسان نباید به واسطه‌ی عبادت چند روزه متکبر و مغرور شود، در انجیل لوقا درباره‌ی عابد فریسی و باج‌گیر گناهکار آمده است: دو نفر به خانه‌ی خدا رفتند تا دعا کنند، یکی فریسی مغرور و خودپسندی بود و دیگری مأمور باج و خراج. فریسی خودپسند کناری ایستاد و چنین دعا کرد: ای خدا تو را شکر می‌کنم که من مانند سایر مردم، خصوصاً این باجگیر، گناهکار نیستم. نه بر سر کسی کلاه می‌گذارم، نه به کسی ظلم می‌کنم و نه مرتکب زنا می‌شوم. بلکه در هفته دوبار روزه می‌گیرم و از هر چه که به دست می‌آورم، یک دهم را در راه تو می‌دهم. اما آن باجگیر گناهکار در فاصله‌ای دور ایستاد و به هنگام دعا حتی جرأت نکرد از خجالت سر خود را بلند کند، بلکه با اندوه به سینه‌ی خود زده و گفت: خدایا بر من گناهکار رحم فرما! به شما می‌گویم که این مرد گناهکار بخشیده شد و به خانه رفت، اما آن فریسی خودپسند از بخشش و رحمت خداوند محروم ماند. زیرا هر که خود را بزرگ جلوه دهد، پست خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد، سربلند خواهد گردید.
3-1-2-3 اکتفا به خرد و حکمت انسانی خود
در بسیاری موارد هوش و خرد شخص، موجب تکبر و غرور او می‌شود. در نامه‌ی پولس آمده است که دیگر خود را فریب ندهید. اگر طبق معیارهای این جهان، خود را صاحب هوش و خرد فوق‌العاده‌ای می‌دانید، بهتر است آن را کاملاً کنار بگذارید و یک نادان باشید، که مبادا غرور بیجا شما را از حکمت واقعی خدا محروم کند. زیرا حکمت در این دنیا در نظر خدا حماقت محض است. همان‌طور که در کتاب آسمانی آمده است، خدا اجازه می‌دهد که زیرکی انسان برای خودش دامی شود و حکمت او باعث لغزش و سقوط خودش گردد. همچنین در کتاب آسمانی آمده است که خداوند به خوبی آگاه است که هوش و حکمت انسان تا چه حد احمقانه و باطل است.
در نامه‌ی دوم قرنتیان نیز آمده است که می‌دانم بعضی از شما مغرور شده‌اید، چون فکر می‌کنید که من می‌ترسم نزد شما بیایم و با شما روبرو شوم. اما من خواهم آمد و اگر خدا بخواهد به‌زودی خواهم آمد تا ببینم آیا این اشخاص مغرور، فقط می‌توانند سر و صدا راه بیاندازند، یا اینکه واقعاً صاحب قدرتی از جانب خدا هستند.
3-1-3 جایگاه تواضع در عهد جدید
در عهد جدید تواضع و فروتنی به عنوان فضیلت به کار رفته است. در کتاب غلاطیان آمده است: هرگاه خدا زندگی ما را هدایت کند این ثمرات را در زندگی ما به وجود خواهد آورد: محبت، شادی، آرامش، بردباری، مهربانی، نیکوکاری، وفاداری، فروتنی و خویشتن‌داری.
یعقوب می‌گوید؛ در کتاب آسمانی آمده است: «خدا به شخص فروتن قوت می‌بخشد، اما با شخص متکبر و مغرور مخالفت می‌کند.»
همچنین در نامه‌ی یعقوب آمده است: خود را با فروتنی به خدا بسپارید و در برابر شیطان ایستادگی کنید تا از شما دور شود. بنابراین فروتنی نتیجه‌ی هدایت روح خدا در زندگی ماست. پس خوشا به حال فروتنان، زیرا ایشان مالک تمام جهان خواهند گشت.
در انجیل متی نیز در مورد فروتنی آمده است: هر چه بیشتر به دیگران خدمت کنید، بزرگتر خواهید بود، زیرا بزرگی در خدمت کردن است. کسی که خود را بزرگ می‌پندارد، پست و کوچک خواهد شد و کسی که فروتن باشد، بزرگ و سربلند خواهد شد.