اکتبر 31, 2020

اقدامات پیشگیرانه

رنگینه سازهای هنرمندان آلاینده(دی اکسید نیتروژن) Whitmore and Cass, 1988
حجم زیادی از چوب رطوبت نسبی Padfield and Jensen, 1990
یا مواد آلی دیگر
(مثل کتابخانه یا انبارمبلمان)
نقاشی روی کرباس دما+ رطوبت نسبی Mecklenberg and Tumosa,1991
آهن باستانی رطوبت نسبی:مخزن خشک شده keene, 1994
نقاشی سه پایهای دما+ رطوبت نسبی Michalski, 1993
و اشیاءتاریخ اجتماعی
پدفیلد و جنسن تغییرات عملی که سطح چوب طی تحولات رطوبتی متحمل می‌شود را دستهبندی کردند و این نتایج پژوهش را با هزینه‌های کنترل محیط، گرد آوردند تا یک ارزیابی کمی از مزایای راهکارهای مختلف به دست آورند. مزایا خاص برای هر نوع ماده یا شیء خواهد بود، برای مثال، کار «مکلنبرگ» مربوط به نقاشیهای روی کرباس می‌شود و نتایج آن را می‌توان به بسیاری انواع شیء تاریخی اجتماعی با پوسته‌های رنگ روی زمینه‌های انعطاف پذیر تعمیم یابد اما آنان در مورد اشیایی که عمدتاً از جنس فلز هستند، کاربرد ندارند. این راهکارها، اساسی است و اکنون استانداردها و ویژگی‌هایی را تغذیه می‌کنند که می‌توانند به آسانی و کلیشه ای، به کار بردند.
3-8- مدیریت خطر در میراث فرهنگی
امروزه در راستای مقابله با سوانح احتمالی به ویژه سوانح طبیعی، مدیریت خطر پذیری جایگزین تفکر مدیریت پس از سانحه شده است، به عبارتی در یک جامعه بخصوص در حیطه میراث فرهنگی و یادمانهای تاریخی، بهتر است قبل از وقوع سانحه نقاط آسیب پذیر را مشخص نموده و با برنامه ریزی صحیح خطرات ناشی از آن را کاهش دهیم.
اهداف کلی ایکوم در زمینه مدیریت خطر:
اشاعه اطلاعات در مورد آسیب پذیری میراث تاریخی جهان و حمایت از موزه در شرایطهای خاص مانند سرقتهای مسلحانه و بلایاهای طبیعی، با هدف ارتقاء درک و آگاهی از ماهیت حوادث و به منظور محدود کردن خسارت و نجات میراث فرهنگی از طریق اقدامات حفاظتی پیشگیرانه و مداخله سریع میباشد.
برنامه های ایکوم در زمینه مدیریت خطر شامل حفاظت، آموزش پرسنل و تأمین امنیت میباشد.
3-8-1-قانون پیشگیرانه:
وقتی فعالیتی تهدید و خطر را زیاد میکند اقدامات پیشگیرانه باید انجام شود حتی اگر علتها و تأثیرات روابط کاملاً آشکار نشده باشد.
3-8-2- حفاظت پیشگیرانه:
حفاظت پیشگیرانه طبق تعریف IIC:
تمام فعالیتهایی که برای کنترل روند تخریب و جلوگیری از آسیب رسیدن به آثار فرهنگی انجام میشود ، البته به صورت فراهم کردن بهترین شرایط نگه داری و استفاده و جابجایی.
حفاظت پیشگیرانه برنامه توافقی است که منجر به کند شدن فرآیند تخریب و کاهش خطرات مجموعههای موزه میگردد، مواد تشکیل دهنده هر اثر اعم از بنا، بافت، اشیا فرهنگی و تاریخی، تحت تأثیر عوامل شیمیایی فیزیکی و بیولوژیکی در حال تغییر هستند. این روند بر اساس ساختار مواد آلی سریعتر و در مواد معدنی به صورت عمومی ، دیرتر اتفاق میافتد. هنگامی که شرایط محیطی با دخالت فاکتورهای حاصل از فرایند تکنولوژیکی تغییر میکند، تأثیرات همسان با میزان تغییرات عوامل مذکور در روند پیر شدن آثار را در پی خواهد داشت. انتشار مواد آلاینده حاصل از فعالیتهای روزمره جامعه صنعتی موجب افزیش عوامل آسیبرسان فیزیکی و شیمیایی گردیده و روند تبدیل و اضمحلال اجزاء را از لحاظ شیمیایی و فیزیکی سرعت میبخشد.
به لحاظ مزیت های موجود در حفاظت در قیاس با مرمت از نظر افزایش عمر اثر و حفظ اصالت آن و جلوگیری از تغییرات ناشی از انجام مراحل مرمتی، ضرورت تقدم اقدامات حفاظتی را از اهم موارد قرار داده و همواره مورد تأکید بوده است.

نوشته ای دیگر :   برنامه‌ریزی