ارتباطات میان فردی

Off By
دانلود پایان نامه

اشاعه به عنوان نوع خاصی از ارتباط معطوف به گسترش نوآوری ها تعریف شده است. در بحث الگوی جریان دو مرحله ای دیده ایم که رهبران افکار و پیروان آنها در خیلی از صفات شباهت زیادی دارند. پژوهش اشاعه، این شباهت، را همرنگی یا درجه شباهت هر دو فرد که به کنش متقابل می پردازند در ویژگی های خاص مثل عقاید، ارزش ها، تحصیلات، یا پایگاه اجتماعی می خواند. با وجود این، در اشاعه یک نوآوری اغلب ناهمرنگی وجود دارد. ناهمرنگی درجه تفاوت زوجهای افرادی که به کنش متقابل می پردازند در ویژگی های معین (کاملاً برخلاف همرنگی) است.اغلب درجه بالایی از ناهمرنگی منبع و دریافت کننده در اشاعه نوآوری ها وجود دارد، زیرا افکار جدید بیشتر اوقات از افرادی بر می خیزد که کاملاً با دریافت کننده تفاوت دارند و این تفاوت مشکلات ویژه ای در حصول ارتباط اثربخش ایجاد می کند (سورین و تانکارد، 314:1390).
فرایند تصمیم نوآوری
تصمیم نوآوری، فرایندی ذهنی است که طی آن فرد یا واحدی دیگر تصمیمات را مورد تصویب قرار می دهد. این فرایند مرکب از پنج مرحله است:
1- آگاهی: مواجهه با نوآوری و شناخت کارکرد آن؛
2- اقناع: شکل گیری نگرش نسبت به نوآوری؛
3- تصمیم: فعالیتی که به قبول یا رد نوآوری منتهی می شود؛
4- اجرا: استفاده از نوآوری؛
5- تثبیت: تقویت یا برگشت به تصمیم آغاز شده درباره نوآوری (روگر،1983، به نقل از سورین و تانکارد، 314:1390).
راجرز با تقسیم افراد یا دیگر واحدهای تصمیم گیری از نظر نرخ اقتباس یک نوآوری، پنج طبقه اقتباس گر مشخص می کند:
1- نوآوران: افراد خطرپذیری که مشتاق آزمایش افکار جدید هستند و بیشتر از همردیفان خود روابط فراملی دارند.
2- اقتباس گران اولیه: افراد محلی قابل احترام که معمولاً بیشترین تعداد رهبران فکری را در نظام اجتماعی تشکیل می دهند.
3- اکثریت اولیه: افراد اهل تعمق که رابطه آنها با نزدیکانشان قوی است، ولی به ندرت موقعیت رهبری دارند.
4- اکثریت متاخر: افراد مردد که اغلب به خاطر ضرورت اقتصادی یا افزایش فشار شبکه اجتماعی، نوآوری را می پذیرند.
5- کندروها: افراد سنتی؛ کسانی که وابستگی محلی زیادی دارند؛ بسیاری از آنها تقریباً منزوی اند. آنها بیشتر به گذشته نظر دارند .
مجاری ارتباطی ممکن است ماهیت میان فردی یا رسانه های جمعی داشته باشد یا ممکن است از منابع محلی یا فراملی نشأت بگیرد مجاری ارتباطی فراملی آنهایی هستند که خارج از نظام اجتماعی، بررسی می شوند و مجاری محلی آنهایی هستند که در درون نظام اجتماعی بررسی می شوند پژوهش نشان می دهد که این مجاری نقش های متفاوتی در فرایند اشاعه بازی می کنند. رسانه های جمعی به سرعت به مخاطبان وسیع دست پیدا می کنند، اطلاعات را گسترش می دهند و نگرش های ضعیف را تغییر می دهند. مجاری میان فردی موجب مبادله دو سویه اطلاعات می شوند و در برخورد با مقاومت یا بی اعتنایی دریافت کننده، از رسانه های جمعی مؤثرترند. منبع میان فردی می تواند به اطلاعات اضافه کند یا نکات را روشن نماید و ممکن است موانع روان شناختی و اجتماعی (مواجهه گزینشی، توجه، درک و حفظ گزینشی، هنجارهای گروهی، ارزش ها، و غیره) را از میان بردارد. در فرایند اشاعه یک نوآوری، رسانه های جمعی و مجاری فراملی در مرحله آگاهی اهمیت نسبتاً بیشتری دارند، در حالی که مجاری میان فردی و مجاری محلی در مرحله اقناع مؤثرترند. رسانه های جمعی و مجاری فراملی برای اقتباس گران اولیه در مقایسه با اقتباس گران متأخر از مجاری میان فردی و محلی اهمیت نسبتاً بیشتری دارند (همان، 315).
راجرز و شومیکر (1971) در چاپ قبلی کتاب خویش معتقد بودند که «ترکیبی از رسانه های جمعی و ارتباطات میان فردی، مؤثرترین راه رسیدن به افراد برای افکار جدید و متقاعد ساختن آنهاست که از این نوآوری ها استفاده کنند». آنها استفاده از بحث های آزاد رسانه ای را (گروه های کوچک سازمان یافته ای که به طور منظم برای دریافت برنامه رسانه های جمعی چه سمعی بصری و چه نوشتاری، دور هم جمع می شوند و سپس محتوای آن را مورد بحث قرار می دهند) (همان،316).
اشاعه اخبار:
دی فلور طی تحقیقی اجمالی نتیجه گرفت که دهه 1960 فعال ترین دوره برای پژوهش درباره اشاعه خبر بوده است. دی فلور از بیش از 24 مطالعه درباره اشاعه خبر که پس از مطالعه اری کانتی در سال 1944 انجام گرفت نتایج کلی زیر را به دست آورد:
1- تغییر فناوری های رسانه ها در امریکا منجر به تغییر در شیوه دریافت اطلاعات دست اول راجع به رویدادهای خبری مهم از سوی مردم شده است. تلویزیون به صورت منبعی درآمده است که بیشتر از سایر رسانه ها ذکر می شود و پس از آن رادیو قرار دارد. روزنامه اغلب به صورت عرضه کننده جزئیات بیشتر به فاصله زمانی بیشتر {نسبت به زمان رویداد} درآمده است. در بعضی موارد {دریافت اطلاعات} به صورت دهان به دهان همچنان از اهمیت برخوردار است.
2- بیشتر مردم بیشتر خبرها را به طور مستقیم از یک رسانه می گیرند، نه از سایر افراد مدل جریان دو مرحله ای الگویی نیست که چگونگی رسیدن بیشتر اخبار روزانه به مردم را توصیف کند. تماس مستقیم بیشتر مردم برای اولین مواجهه خود با مطلبی، با رادیو و تلویزیون و در بعضی موارد با روزنامه است.
3- صرف نظر از اولین منبع، رویدادها و اخباری که مورد علاقه عمیق تعداد زیادی از افراد باشد سریع تر از مطالبی که ماهیت احساسی و عاطفی کمتری دارند در میان جمعیت منتقل می شوند و فاصله دورتری را طی می کنند. این اصل کلی به اصطلاح به ارزش خبری یک مطلب اشاره دارد. این مفهوم اگر به طریق شهودی شناخته شود، ضعف تعریف آن همچنان باقی است. استفاده و خشنودی هایی که گزارش های خبری با ارزش خبری بالا در برابر ارزش های خبری پایین فراهم می آورند، عمدتاً ناشناخته است.دی فلور اضافه می کند که دهان به دهان شدن ممکن است همچنان مهم ترین منبع آگاهی از یک رویداد در مواردی باشد که مطالب ارزش خبری بالایی دارند. ولی حتی در این حال نیز خبرهای فوری و اضطراری در میان مردم تمام گروه ها منتقل می شود نه اینکه، چنانکه در مدل جریان دو مرحله ای توصیف شده است، فقط از رهبران افکار سرایت کند.الگوهای اولین مواجهه با منابع خبر و اشاعه بعدی بسته به ساعات روز تفاوت دارد. منابع مختلف (رسانه ها و مجاری میان فردی) در ساعات مختلفی از روز مورد استفاده قرار می گیرند.تفاوت های فردی و گروه های اجتماعی، چگونگی علاقه مردم را به یک شیوه خبری و شبکه های اجتماعی که اطلاعات از آنها می گیرند را شکل می دهند. افراد مختلف برای دانستن یک رویداد خاص از شیوه های مختلفی استفاده می کنند . دی فلور با این بیان نتیجه گیری می کند: صنعت خبر می تواند مسئولیت ویژه ای برای پشتیبانی از پژوهش درباره اشاعه خبر داشته باشد. این صنعت اغلب مدعی است از موقعیت ممتازی در جامعه برخوردار است که قانون اساسی آن را حفاظت و تضمین کرده است. به طور سنتی، مطبوعات با این اعتقاد که نیازهای شهروندان در حکومت دموکراسی را تأمین می کند و برای آنها اطلاعات درست راجع به آنچه که واقعاً در جریان است فراهم می آورد، ادعاهای فوق را توجیه کرده است. تصور می شود این امر پایه تصمیم گیری هوشمندانه را فراهم می آورد که به حکومت بهتر و نظایر آن منتهی می شود(همان،319-318).
2-4-4- 1-3- مایرون وینر